விரைவாக வளரும் மதங்கள் ஒரு பார்வை !

மனிதர்களில் இனம் என்பது உடல் அமைப்பு மற்றும் நிறங்களினால் தவிர்க்க முடியாத ஒன்று. இன ஆளுமைகளை தக்கவைத்துக் கொள்ள எடுக்கப்பட்ட முதன்மையான உத்திகளில் ஒன்று மதம் மற்றொன்றுன்று இனம் சார்ந்த பொருளாதாரம். பொருளாதாரத்தில் மேம்பட்டு தன் இனத்தை முன்னிறுத்துவர்கள் யூதர்களைத் தவிர்த்து தற்போதும் எவருமே இல்லை. மற்ற இனங்கள் தங்கள் ஆளுமைக்கு பக்க பலமாக மதங்களை ஏற்படுத்தி வளர்த்துக் கொண்டன. இன வளர்ச்சி என்பது மக்கள் தொகையைவிட அது கைப் பற்றும் நாடுகளைப் பொருத்ததே என்பது என் எண்ணம். அவ்வாறு இனம் பரவும் பொழுது அங்குள்ள பகுதிகளை ஆளுமைக்குக் கொண்டுவர அது சார்ந்த மதங்களை அப்பகுதியில் பரப்புவது இன ஆளுமை சார்ந்த நிலைத்தன்மையை ஏற்படுத்தும் என்பதே இனம் சார்ந்த மதங்களின் நம்பிக்கை. மதங்கள் இனங்களைக் கடந்தது என்று மதப் பற்றாளர்கள் கூறிக் கொண்டாலும் எந்த ஒரு மதத்தின் ஆளுமையும் அதை ஆக்கியோர்களின் பிடியில் மட்டுமே இருக்கும் என்பது நடைமுறை கண்கூடு. மதம் என்பதே அதை உருவாக்கிய இனங்களில் பாதுக்காப்பு கவசம் என்றும் சொல்லலாம். மற்றபடி மதத்தில் கூறப்படும் கதைகள், கோட்பாடுகள், வேதங்கள் ஆகியவை அதை பின்பற்றோவோருக்கான இனிப்பு முலாம்கள் மட்டும் தான்.

இன்றைக்கு பெரிய மதங்கள் எனப்படுவை இந்திய மதங்களான இந்து மற்றும் பவுத்தம் மற்றும் வளைகுடா பகுதியில் வளர்ந்த கிறித்துவம் மற்றும் இஸ்லாம். கத்தோலிக்க ரோமன் தலைமையகத்தின் தலைமை ஆளுகைக்குக் கட்டுப்படாதவர்கள் தனியாக பிரிந்ததே பிராட்டஸ்டாண்ட் எனப்படும் கிறித்துவ மதம், இவர்கள் வெளியே தாங்கள் தான் உண்மையான கிறித்துவர்கள் என்பார்கள். அதே போன்று இன அடிப்படையில் இஸ்லாம் சியா சன்னிப் பிரிவாக பிரிந்துகிடக்கிறது. பவுத்த மதத்தில் தலைமைகள் என்று எதுவும் இல்லாவிட்டாலும் பரவிய ஆசிய நாடுகளில் தனித்தனியாக செல்வாக்குடன் அந்தப்பகுதி பழக்கவழக்கங்களை மதக் கொள்ளையாகி வைத்திருக்கிறது. இந்து மதம் பற்றிச் சொல்லத் தேவை இல்லை. கிழக்கு ஆசியாவில் பிலிப்பைன்ஸ் தவிர்த்து பெரிய அளவிலான செல்வாக்குகளை கத்தோலிக்க கிறித்துவ மதம் பெறவில்லை என்றாலும் கனிசமாக பிராட்டஸ்டாண்ட் கிறித்துவகளும், கத்தோலிக்க கிறித்துவர்களும் உள்ளனர்.

இந்தோனேசியா, மலேசியா, புருனோ ஆகியவை இஸ்லாமியர்கள் மிகுந்த நாடு என்றாலும் கிட்டதட்ட அடிப்படையில் அவர்கள் அனைவரும் ஒரே இனம் சார்ந்தவர்கள், அரசர்கள் அல்லது மக்கள் தலைவனை பின்பற்றி அவர்கள் அனைவரும் இஸ்லாமியர்களாக மாறி இருக்கக் கூடும். ஆப்பிரிக்காவில் ஆங்கிலேய, போர்த்துகீசிய ஆளுகையில் இருந்த கீழ் பகுதி நாடுகளில் கிறித்துவமும், மேற்பகுதி நாடுகள் வளைகுடாவை ஒட்டி இருப்பதால் இஸ்லாமும் பரவி இருப்பது இயல்பானது. தென் அமெரிக்காவில் இடம் பெயர்ந்தவர்கள் பெரும்பாலும் ஐரோப்பியர்கள் என்பதால் அங்கு கிறித்துவம் பரவி இருந்ததும் இயல்பானது. மற்றபடி அமெரிக்க நாடுகளில் இருக்கும் கருப்பர்களில் இஸ்லாம் பரவிய விதம், வெள்ளையர்களின் கருபர் மீதான வெறுப்பினால் கருப்பர்கள் இஸ்லாமுக்கு மாறினார்கள் என்பதற்கு குத்துச்சண்டை வீரர் முகமதலி உள்ளிட்டோர் சாட்சி. ஒரு கருப்பர் பாதிரியாராக இருக்கும் சர்சுகளில் வழிபட வெள்ளையர் விருப்பம் இருக்கிறதா இல்லையா என்பதைவிட கருப்பர்களை வெள்ளையர்கள் என்றுமே மதித்ததில்லை என்பது அன்மைய ஒபாமா வரவுக்கு முன்புவரையிலான வரலாறு. கருப்பர்களை கிறித்துவத்திற்குள் தக்கவைத்துக் கொள்ள ஒபாமாவை வெள்ளையர்கள் ஏற்றுக் கொண்டார்கள் என்பது செப் 11 க்கு பிறகான நிலைமை. மற்றபடி வெள்ளையர்கள் சகிப்புத்தன்மையில் வளர்ந்துவிட்டார்கள் என்றெல்லாம் சொல்ல முடியாது. ஏனென்றால் கருப்பர் ஒரு போப் ஆக முடியுமா என்பது பெரியதொரு விவாதமாக எங்குமே வெள்ளையார்களால் முன்னெடுக்கப் படவில்லை.


இன்றைய சூழலில் உலக மக்கள் தொகையில் கிட்டதட்ட 20 விழுக்காடு என்ற அளவில் மதம்சாராதவர்கள் மற்றும் சிறுமதங்கள் சேரதா தனி அமைப்பு மற்றும் ஒவ்வொரு பெரிய மதங்களின் மக்கள் தொகை இருக்கின்றன. இதில் வேகமாக வளரும் மதங்கள் என்று எதைச் சொல்லுவது ? மதங்கள் வளருவதற்கான சூழல் தற்போதைக்கு எதுவுமே இல்லை. எந்த ஒரு காலத்திலும் மக்கள் விரும்பி பெரிய கூட்டமாக ஒரு மதத்தில் சேர்ந்தது இல்லை. முதலில் மன்னன் மனம் மாறி மதம் மாறுவான், பிறகு மக்கள் அனைவரும் இனி அந்த மதத்தைச் சார்ந்தவர்கள் என்று அறிவித்துவிடுவான். இது தான் உலகில் மதங்கள் வளர்ந்த வரலாறு. மற்றபடி இந்தப் பகுதி மக்கள் அனைவரும் ஒரே நாளில் குறிப்பிட்ட வேதப் புத்தகங்களை கரைத்துக் குடித்து மனம் மாறி மதம் மாறினார்கள் என்ற வரலாறு எதுவும் கிடையாது, சிறு சிறு பகுதிகளில் அந்தப் பகுதி தலைவர்களை பின்பற்றி மதம் மாறினார்கள், இந்தியாவில் கிறித்துவமும் இஸ்லாமும் இப்படித்தான் பரவியது. பிற நாடுகளில் மக்கள் தலைவனை பின்பற்றி மாறினார்கள்.

இன்றைய சூழலில் தலைவர்களை பின்பற்றி மதம் மாறுவது என்பது நடைபெற வாய்ப்பில்லை, ஏனென்றால் மதங்கள் என்பது தனிமனித விருப்பம் என்பதை தலைவர்கள் ஓரளவு உணர்ந்தே இருக்கிறார்கள், தான் விரும்பும் மதம் சார்ந்த கொள்கைகளை மாற்றிக் கொண்டு மதம் மாறி தன்னை பின்பற்றுவோரையும் மாற்றும் திறன் மதங்களுக்கு இல்லை என்பதை உணர்ந்தே இருக்கிறார்கள். அப்படியும் மதமாற்றம் என்பது நிகழ்ந்து கொண்டு தான் இருக்கிறது, நலிவடைந்தோரை, நசுக்கப்படுவர்களை அணுகி அத்தகைய மாற்றங்கள் நடந்து கொண்டு தான் இருக்கின்றன. ஆனாலும் அப்படி மாறியவர்கள் பொருளாதார ரீதியிலும் மத ரீதியிலும் நல்ல நிலையை அடையும் நம்பிக்கையை எந்த ஒரு மதமும் தரவில்லை. இன்றைய சூழலில் மதங்களை விட்டும், மத நம்பிக்கைகளை விட்டும் வெளியேறுபவர்களின் எண்ணிக்கையே மிகுதி. முன்பெல்லாம் நீங்கள் எந்த மதத்தைச் சேர்ந்தவர் என்றால் எதாவது ஒரு மதத்தைச் சொல்லுவார்கள். தற்பொழுது எனக்கு மதங்களின் மீது பற்று இல்லை, நம்பிக்கை இல்லை என்று சொல்லுவோர் எண்ணிக்கையும் நானறிந்த வகையில் கனிசமாகவே இருக்கிறது.

இவற்றையும் மீறி மதங்கள் வளர்வதாக எண்ணிக்கை அடிப்படையில் காட்டுவது குறிப்பிட்ட மதங்களில் பிறப்பு விழுக்காடு மிகுந்து இருந்தால் (higher birth rates ) மட்டுமே என்பதாக விக்கிபீடியா கூறுகிறது. பிறப்பு விகிதப்படி அனைத்து மதங்களுமே தாங்கள் வளர்வதாகக் கூறிக் கொள்கிறதாம், ஆனால் இஸ்லாம் தவிர்த்து பிறப்புகள் பற்றிய அளவுகோள் எந்த மத்திலும் கட்டுப்பாடாக இல்லை, அப்படியும் எனக்கு தெரிந்து இந்திய அளவில் இந்தகாலத்தில் இருகுழந்தைகளுக்கு மேல் பெற்றுக் கொள்ளும் இஸ்லாமியர்கள் எண்ணிக்கையும் மிகக் குறைவே.

மாதவிலக்கும் மதவிலக்கங்களும் !

மதவாதிகளுக்கும் மதங்களும் பெண்கள் என்றாலே ஆகாது, அதுக்கு காரணமாகச் சொல்லப்படுபவை பருவமடைந்த பெண்ணினிடம் இருந்து மாதவிலக்கு உதிரம் எனப்படும் கெட்ட உதிரம் வெளிப்படும், அது தூய்மையற்றது அதனால் அன்னாளில் விலக்கப்பட வேண்டியவள். மாதவிலக்கு உதிரம் தூய்மையற்றது என்பதில் மாற்றுக்கருத்து இல்லை. உடலில் இருந்து வெளியாகும் அனைத்து கழிவுகளிலுமே தூய்மையற்றது தான் அல்லது தூய்மையற்றதாக மாறி இருக்கும், அந்த நிலையில் அவை உடலில் தங்ககுவது உடலுக்கு கேடுவிளைவிப்பது எனவே தான் உடல் கழிவுகள் பல்வேறு உந்துததல்கள் மூலம் வெளியாகிறது, இது வியர்வை, சீழ், சிறுநீர் மலம் பொருந்தும். பருவமடைந்த பெண்ணின் மாதவிலக்கு இரத்தமும் கழிவு பொருள் தான், அதனை கட்டுப்படுத்த முடியாது, மூன்று - ஐந்து நாள் வரை கசியும் தன்மை கொண்டது. பழங்காலத்தில் அடிக்கடி தூய்மை படுத்திக் கொள்ள முடியாத காலங்களில் தவிர்பதற்காக அல்லது ஓய்வு கொடுக்க பெண்ணை அந்த நாள்களில் தள்ளி வைத்திருந்தது என்பது தவிர்க்க முடியாத செயலாக இருந்திருக்க ஞாயங்கள் உண்டு என்று ஒப்புக் கொண்டாலும். இன்றைக்கு பெண்கள் வெளியே வேலைக்குச் செல்வது தவிர்க்க முடியாத சூழலில், பல்வேறு அணிய(ஆயத்த) பஞ்சுறைகள் (நாப்கின்) கிடைக்கும் சூழலில் தூய்மைக் கேடு பேசுவது பழமைவாத சிந்தனையே ஆகும்.

கிறித்துவம் தவிர்த்து ஏனைய மதங்களில் பெண்களின் மாதவிலக்கு பல்வேறு காலங்களாக விவாதப் பொருளாகவே இருந்து வந்திருக்கிறது. காஞ்சி 'புகழ்' பெரியவர் எங்கோ ஒரு கல்லூரிக்கு விஜயம் செய்தாரம், முன்கூட்டியே அதில் கலந்து கொள்ளும் மாணவிகளுக்கு யார் யாருக்கு மாதவிலக்கு இருக்கிறதோ அவர்கள் கலந்து கொள்ள வேண்டாம் என்று அறிவுறுத்தப்பட்டதாம். இத்தனைக்கும் பெண்கள் பற்றிய பெரியவரின் மன நிலைகளை ஆன்மிக உலகம் நன்றே அறிந்து இருக்கிறது (நான் ஏதும் தவறாக சொல்லிவிட்டேனா ?)

பெண்களுக்கு வழிபாட்டு உரிமைகள் கிடைத்தது கூட வரலாற்றுக் காலங்களுக்கு பிறகே, காரைக்கால் அம்மையார் போன்ற ஒரு சிலரே விதிவிலக்கு, அதற்கும் கூட அவர் தன் கணவனால் விலக்கப்பட்டார். காரைக்கால் அம்மையார் வாழ்வும் கதையா இல்லையா என்னும் ஆராய்ச்சிக்கு நான் செல்லவில்லை. 63 நாயன்மார்களில் பெண்கள் ஐவர் அதில் அம்மையாரும் ஒருவராகத்தான் திருத்தொண்டர் மற்றும் சேக்கிழாரின் திருவிளையாடல் புராணங்களில் எழுதப்பட்டுள்ளது. உலகில் உள்ள சமயங்களையும் மதங்களின் தோற்றங்களைப் பார்த்தால் அதன் தோற்றத்திற்குக்கு காரணமாக ஒரு பெண்ணும் வரலாற்றில் எழுதப்படவில்லை, அல்லது அவர்களுக்கு மதம் தோற்றுவிக்கும் தகுதி இருப்பதாக மனித சமூகம் கருதவில்லை. மேரி ஏசுவின் தாய் என்பதால் அவருக்கும் ஆலயங்கள் எழுப்பட்டது என்பது மட்டுமே ஆப்ரகாமிய மதங்களில் பெண்களின் மீது கொஞ்சம் மரியாதை இருந்திருக்கிறது என்பதற்கான சான்று. இந்திய மதங்களிலும் பெண் தெய்வ வழிபாடு மற்றும் வணக்கங்கள் சமணர்களைப் பின்பெற்றி எழுந்தவையே (மயிலை வேங்கடசாமி போன்றோர் இது பற்றிய குறிப்புகள் எழுதியுள்ளனர்), காஞ்சி காமாட்சி கோவில் கூட முன்பு புத்தமதத்தில் வணங்கப்படும் தாரா தேவியின் கோவில் என்பதாக சமய ஆய்வாளர்கள் எழுதியுள்ளனர். வேதங்களில் பெண் தேவர்கள் பெயர்கள் ஒரு சில இருக்கின்றன, ஆனால் இந்திரனுக்கு கூறும் புகழ்ச்சியைப் போல் அவற்றிற்கு பெரிதாக மதிப்பு எதுவும் கொடுக்காமல் வெறும் குறிப்பு அளவில் சில பெயர்கள் உண்டு. அந்த பெயர்களை வேதம் படித்தவர்களில் எத்தனை பேர் தெரிந்து வைத்திருக்கிறார்கள் என்பதும் ஐயமே. தற்பொழுது இருக்கும் இந்திய பெண் தெய்வங்களின் காலம் சுமார் 3000 ஆண்டுகளுக்கு பிற்பட்டவை தாம்.

பெண்களின் சமூக பங்களிப்புகளும், தேவைகளும் ஏற்படும் போது பெண்ணுக்கான உரிமைகள் வழங்கப்பட்டுவருகிறது, அவர்களின் பங்கு தேவை இல்லை என்னும் போது தந்திரமாகவும் தடுக்கப்படுகிறது. மற்றபடி பெண்களுக்கான சுதந்திரமோ உரிமையையோ எந்த ஒரு சமூகமும் மனம் உவந்து கொடுத்துவிடவில்லை. நாம் இப்போது பார்க்கும் பெண் உரிமைகள், பெண் விடுதலைகள் என்பது ஒரே நாளில் அனைவரும் மனம் மாறி தந்துவிடவில்லை. ஒரு பெண்ணை ஒரு சமூகம் சுதந்திர மாக நடமாடவிடுகிறது என்றால் அவளின் ஊதியம் அந்த சமூகத்து தனி மனித (அவளைச் சார்ந்த) இல்லங்களுக்கு தேவை என்கிற நிலையில் ஒரு பெண்ணுக்கான சுதந்திரம் கிடைத்திருக்கிறது என்று சொல்வது தான் நாம் காணும் பெண் விடுதலைகளின் விளக்கமாக இருக்கமுடியும். இது சூழலால் ஏற்படும் ஒரு சமூக மாற்றம் மட்டுமே. சரி எடுத்துக் கொண்ட தலைப்புக்கு வருவோம்.

பெண்கள் மாதவிலக்கின் போது கோவிலுக்குப் போகலாமா ? பூசை அறைக்குள் நுழையலாமா ? புனித நூல்களைத் தொடலாமா ?

என்ன கொடுமை இது, மாதவிலக்கின் போது பஞ்சுறைகள் பயன்படுத்தும் இந்த காலத்திலும் இந்த கேள்விகள் தேவையா ?

மனக்கோவிலுக்குள் இருக்கும் இறைவன் ஒரு பெண் மாதவிலக்கானால் உடனேயே வெளி ஏறிவிடுவானா ? மனக் கோவில் கட்டி வழிபாடு நடத்திய பூசலார் பெண்ணாக இருந்திருந்தால் ஒவ்வொரு மாதவிலக்கின் போது அவர் புதிய கோவில் கட்ட வேண்டி இருந்திருக்கும் :)

அவள் மனனம் செய்திருந்த மந்திரங்கள், இறைவசஙனங்கள் அன்று மட்டும் மனதில் இருந்து மறைந்துவிடுமா ? புனித நூல்கள் என்பவை காகிதத்தாலும் மையாலும் ஆனவை மட்டுமே, அதில் எழுதி இருப்பற்றை கல்வி, மொழி அறிவு உள்ளவர்களால் படிக்க முடியும், மற்றபடி மனதில் ஏற்கனவே முழுதாக மனனம் செய்துவிட்ட வசனங்களைவிட அதே வசனங்கள் அந்த நூலிலும் இடம் பெற்றிந்தால் மனதை விட அந்த நூல் புனிதத் தன்மை வாய்தவை என்று சொல்லிவிட முடியுமா ?

புனித நூலில் இருந்து வழிபாட்டு இடங்களில் இருந்து ஒரு மாதவிலக்கு பெண் தள்ளி நிற்க முடியும். ஆனால் மனதில் பதிந்த மந்திரங்களை, இறைவசனங்களை அவள் என்ன செய்வாள் ? நமக்கெல்லாம் மருந்து குடிக்கும் போதுதான் குரங்கு ஞாபகம் வருமே ! :)

இந்த சிக்கலுக்காகவும் மதத்தின் புனிதத் தன்மைகள் என்றும் எந்த சூழலிலும் காக்கப்பட வேண்டும் என்பதற்குத்தான் பெண்கள் மதவிவகாரங்களில் இருந்து விலக்கி வைக்கப்பட்டனர் என்று யாரேனும் விளக்கம் சொன்னாலும் சொல்லுவார்கள். :)

பிள்ளையார் சுழி - பிஸ்மில்லா 786 !

திருவள்ளுவருக்கு முன்பே 'அல்லா' என்ற சொல் வழக்கு தமிழில் புழங்கி இருந்தால் ஒருவேளை 'அகரமுதல் எழுத்தெல்லாம் ஆதி அல்லா முதற்றே உலகு' என்று எழுதி இருந்தாலும் எழுதி இருப்பார் வள்ளுவர். 'அல்லா' என்றால் இறைவன் தானே. இன்ஷா அல்லா !!! :). திருவள்ளுவருக்கு திருநீறும் பூணூலும் அணிந்து அழகு பார்த்து அவரை சைவர் என சுறுக்கி குறுக்கி பரப்பும் இந்துத்துவாக்களின் வயிற்றெரிச்சலை கொட்டிக் கொள்ள விருப்பம் இல்லை, அதைவிடுகிறேன்.

பிள்ளையார் சுழி போட்டு எழுதும் பழக்கம் தமிழகத்தில், தமிழில் சைவ எழுச்சி அல்லது பக்தி இயக்கம் ஏற்பட்ட காலத்திற்கு பிறகே ஏற்பட்டு இருக்கலாம், அதற்கு முன் சங்க இலக்கியங்களில் பிள்ளையார் வணக்கத்துடன் பாடல்கள் இல்லை. திருமந்திரம் பாடலில் துவக்கத்தில் வருவதாகச் சொல்லபபடும் 'ஐந்துகரத்தனை ஆனை முகத்தனை' பாடல் கூட திருமூலர் எழுதியதில்லை பிற்காலத்திய இடைச் சொருகல் என்று சொல்லப்படுகிறது (யார் சொன்னது என்று கேட்பவர்கள் இணையத்தில் தேடலாம்) தமிழர் இறை இலக்கிய மரபுகளில் பக்தி இலக்கியங்களில் 'உலகெலாம்' என்று துவங்குவது பலபாடல்களில் மரபாக இருக்கிறது என்பதையும் நோக்க வேண்டும். திருமூலர் திருமந்திரத்தை சைவ இலக்கியம் என்கிற வழியுறுத்தலை வைத்து எழுதவில்லை, ஆனால் சைவ வெறியர்களால் திருமந்திரம் சைவ இலக்கியம் என்ற அளவிற்கு சுறுக்கப்பட்டு சிறைபட்டுள்ளது என்பதில் எனக்கும் வருத்தம் உண்டு, தமிழில் இருக்கும் பல்வேறு பக்தி இலக்கியங்களில் திருமந்திரம் சிறப்பானதும் பெயர்களைத் தவிர்த்துவிட்டுப் பார்த்தால் சமய சார்பற்றதும் ஆகும், அதில் பல்வேறு இடைச் சொருகல் புகுத்தப்பட்டு திருமந்திரம் வேத சார்புடையது, சைவ நூல் என்பதாக திரிக்கப்பட்டது தனிக்கதை. திருமந்திரத்திரத்தில் 'அந்தணர் ஒழுக்கம்' போன்ற பகுதிகளை தவிர்த்துவிட்டு படித்தால் உண்மையிலேயே சிறப்பாகவே இருக்கும்.

பிள்ளையார் முழுமுதற்கடவுள் என்று தமிழர்களுக்கும் வலிந்து சொல்லப்பட்ட பிறகு 'அ' போட்டு எழுதத் தொடங்கும் நடை முறை 'உ' போட்டு தொடங்குவதாக அமைந்திருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். எழுத்தறிவித்தால் போதும் என்ன போட்டு தொடங்கினால் என்ன ? என்பதாக அவற்றைவிட்டுவிடலாம். மளிகை பட்டியல் இடும் போது பிள்ளையார் சுழி போட்ட பிறகு 'மஞ்சள்' என்று எழுதி பிறகு பிற பொருள்களை எழுதுவார்கள், வீட்டில் மஞ்சள் இருந்தாலும் பொருள் வாங்கும் துவக்கம் மங்களமாக இருக்கட்டுமே என்பதாகச் சொல்லுவார்கள், சிலர் 'லாபம்' என்று எழுதுவதும் உண்டு. திருமணப் அழைப்பிதழில் 'லாபம்' இருக்காது பிள்ளையார் சுழியும் விருப்ப தெய்வப் பெயருடன் தான் துவங்கும். நாம (அதாவது இந்துக்கள்) பிள்ளையார் சுழி போட்டு துவங்குவது போலவே இஸ்லாமியர்கள் '786' போட்டும், கிறித்துவர்கள் சிலுவைக் குறியீடான '+' போட்டு துவங்குவதையும் பார்த்திருக்கிறேன்.

786 இஸ்லாமியச் சின்னம் என்பதாக பலர் தெரிந்தும் வைத்திருக்கிறார்கள். 786 எதைக் குறிக்கிறது என்பதை பலரும் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. மாற்று மதம் என்பதைத் தவிர்த்து அந்த மதம் சார்ந்தவற்றை அறிந்து கொள்ளுவதை பலரும் விரும்புவது இல்லை, இது எந்த மதத்தினருக்கும் பொருந்தும் கூற்றுதான். திக கூட்டங்களில் பரிசுத்த ஆவியில் இட்டலி வேகுமா ? 786 என்ன அல்லாவின் வீட்டு நம்பரா ? என்கிற மென்மையான பகுத்தறிவு சீண்டல்களைக் பலரும் கேள்விப் பட்டிருக்கிறோம். இந்து நம்பிக்கையை வன்மையாக கண்டிக்கும் திகவினர் மற்ற மதங்களை மென்மையாகத்தான் கண்டிப்பார்கள் அது அவர்களது நேர்மை (?) என்று சந்தேகிப்பதைவிட அவர்களின் மததிற்குள்ளிருந்து கண்டிக்கிறார்கள் என்பதால் அவர்களுக்கு அந்த உரிமையும் உண்டு என்பதாக எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

சரி, 786 க்கு வருவோம், 786 என்றால் என்ன ? இதற்கும் (முகமது நபிக்கும், பிறகான) இஸ்லாமிய வரலாற்றிற்கும் எதாவது தொடர்பு இருக்கிறதா ? என்று தேடிப்பார்த்தேன். நியூமராலஜி எனப்படும் எண் கணித முறை ஆங்கில எழுத்துகளுக்கு எண் வடிவம் கொடுத்து இருப்பது போன்று வேறொரு முறையில் அரபி எழுத்துகளுக்கு எண் வடிவம் கொடுக்கப்பட்ட முறையில் 'BISMILLAAHIR RAHMAANIR RAHEEM (பிஸ்மில்லா ஹிர்ரஹ்மானிர்ரஹீம் - இறைவனின் திருப்பெயரால்) ' என்பதன் சுறுக்கமாக '786' எழுதப்படுகிறது. அப்படி எண்ணாக மாற்றி எழுதும் போது 787 வரும் என்றும் 786 வரும் என்று இருவேறு குழப்பங்கள் இருப்பதாகவும் சொல்கிறார்கள். இருந்தாலும் 786 என்று எழுதுவது பரவலாக புழக்கத்தில் இருக்கிறது. இதிலும் விவகாரமான தகவல் என்னவென்றால் 'ஹரே ராமா ஹரே கிருஷ்ணா' என்பதை அரபியில் எழுதி அந்த எண் முறைக்கு மாற்றினாலும் '786' தான் வரும் என்று '786 உண்மைகள்(The Myth of 786)' பற்றிய ஆங்கிலக் கட்டுரையில் குறிப்பிட்டு இருக்கிறார்கள்.

786 என்று எழுதுவது குரான்(வஹீ என்னும் இறைச் செய்தி), மற்றும் ஹதீஸ்(முகமது நபியின் வாழ்க்கை மற்றும் பொன்மொழிகள்) ஆகியவற்றில் இடம் பெறவில்லை எனவே அவ்வாறு எழுதுவதை ஈமான் (நம்பிக்கை) கொண்ட இஸ்லாமியர்கள் பின்பற்றக் கூடாது அதற்கு பதிலாக 'பிஸ்மில்லா ஹிர்ரஹ்மானிர்ரஹீம்' என்று எழுதவேண்டும் என்றும் கூறிவருகிறார்கள். '786' பற்றிய இஸ்லாமிய இணையத் தள தமிழ் கட்டுரை இது.

மதங்கள் கிழக்கும் மேற்கும் !

கிறித்துவம், பவுத்தம், இஸ்லாம் ஆகிய பெரிய மதங்கள் அனைத்தும் ஆசிய நிலப்பரப்பில் (ஒரே நிலப்பரப்பில்) தோன்றியவை என்றாலும், இன்றைய பண்பாட்டு கூறுகளில் அவற்றை கிழக்கு மதம் மேற்கு மதம் என்று பிரித்து சொல்வது பொருத்தமானவையாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

மேற்குலகில் அறியப்படும் மதங்கள் என்றால் அது கிறித்துவம், இஸ்லாம், தெற்காசிய, தென்கிழக்கு மதங்களான புத்தம், மற்றும் இந்து மதம் ஆகும், இந்து மதமும் புத்தமதமும் பழக்க வழக்க நம்பிக்கைளில் (சொர்கம், நரகம், நிர்வாணம்) ஒற்றுமை நிலவுவதால் அவற்றை இந்தியச் மதம் அல்லது இந்து மதம் என்ற பிரிவுக்குள் அடக்கிவிடுவர். ஆசிய நாடுகள் தவிர்த்து பிற நாடுகளில் மதம் மாறுபவர்கள் கிறித்துவ மதத்தில் இருந்து இஸ்லாமுக்கோ, இஸ்லாமிலிருந்து கிறித்துவத்திற்கோ தான் மாறுவார்கள். அவர்களைப் பொருத்து மதம் என்றால் இறைத் தூதரால் ஏற்படுத்தப்பட்டதே மதம் என்பதாகவே நினைக்கின்றனர். காரணம் கத்தோலிக்க கிறித்துவம் ஏசு கிறிஸ்து மற்றும் இஸ்லாம் மதம் முகமது நபியால் தோற்றுவிக்கப்பட்டது என்பதே வரலாறு.

ஆன்மிகம் என்பதே மத அடிப்படையிலானது என்பதே மேற்கத்திய புரிதல். உள்ளுணர்வு, தேடல், ஆன்மா என்பதெல்லாம் மேற்கத்திய மதங்களை பின்பற்றுபவர்களுக்கு கிடையாது. மதம் என்பது வாழ்க்கை முறை அதை மாற்றி அமைத்துக் கொள்ளும் வழிவகைகளில் மதங்கள் வரையறை செய்து உதவுவதாகவும் கூடவே பலனாக அம்மதத்து சொர்க்கம் கிடைப்பதாகவே மேற்கத்திய நம்பிக்கை.


இந்திய மதங்களை மேற்குலகத்தினர் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாமல் இருப்பதற்கு காரணம் 'உருவ' வழிபாடே, இந்திய கடவுளர்கள் அனைவர் முகமும் இந்தியர்களின் முகங்களைப் போல் இருப்பதால் இந்திய சமயத்திற்கு மாறும் போது இந்தியனை கடவுளாக ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டி வருமோ என்கிற ஒவ்வா எண்ணமே இந்திய சமயங்கள் பிற நாடுகளில் பரவாமல் போனதற்குக் காரணம், புத்தரை ஆசியர்கள் ஏற்றுக் கொண்டாலும், புத்தர் சிலைகளில் புத்தரின் முகம் அந்தந்த நாட்டினர் சாயலிலேயே அமைக்கப்படுகிறது. ஏசு கிறித்துவை கடவுளாக ஏற்றுக் கொள்வதிலும் இதே நிலை என்றாலும் இந்திய மக்களைப் பொருத்த அளவில் கடவுள் உருவங்கள் அது சாணியில் பிடிக்கப்பட்ட பிள்ளையாராக இருந்தாலும் அதை பெரிதாக ஆராய்சி செய்வதில்லை என்பதால் இந்திய கிறித்துவர்களுக்கு ஐரோப்பிய யூத கிறித்துவின் முகமோ, மேரி மாதாவைன் முகமோ உவர்பானது அல்ல.

ஒரு அரேபியர் ஏசு கிறித்துவையோ, கிறித்துவத்தையோ பின்பற்றாமல் இருப்பதற்கு அவர்கள் இஸ்லாம் மீது ஆழ்ந்த நம்பிக்கைக் கொண்டி இருக்கிறார்கள் என்பதைத் தவிர்த்துவிட்டு பார்த்தால் ஒரு யூதரை கடவுளாக நினைத்துப் பின்பற்றுவது அவர்களால் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத ஒன்று, இதே நிலைதான் ரோமானியர் மற்றும் யூதர்களுக்கும் முகமது நபி என்கிற அரபியால் முன்மொழியப்படும் இஸ்லாம் மதத்தை வெகு சிலர் தவிர்த்து பெருவாரியனவர்கள் மதம் என்று அங்கீகரித்தாலும் அவற்றின் கொள்கைகளைப் போற்றி மதம் மாற நினைப்பது கிடையாது.

எகிப்து நாகரீகத்திற்கு பிறகு ஆப்ரிக்க கருப்பர்களைப் பொருத்து அவர்கள் இனத்தில் இறைத் தூதர்கள் யாரும் தோன்றாததால் அவர்கள் அறிந்த கிறித்துவம் மற்றும் இஸ்லாம் என்கிற இரு வாய்ப்புகளே அவர்களுக்கு இருக்கிறது. ஆப்ரிக்க கருப்பர்களே இஸ்லாமிலிருந்து கிறித்துவத்திற்கும், கிறித்துவத்திலிருந்து இஸ்லாமுக்கும் மதம் மாறுபவர்களாக இருக்கிறார்கள். ஆப்ரிக்க நாடுகளில் பல இஸ்லாம் மதம் தழுவியதற்குக் காரணம் அவர்களுக்கு இஸ்லாம் மீது நம்பிக்கை என்பதைத் தவிர வெள்ளை ஐரோப்பிய இனத்தின் கட்டுப்பாட்டில்,ஆளுமைக்காக இருக்கும் கிறித்துவ மதத்தில் இணைய விருப்பம் இல்லாமல் போனதே காரணம். வெள்ளை இனவெறி என்றால் என்ன என்பதை ஆசியர்களைவிட ஆப்ரிக்கர்கள் நன்கு உணர்ந்திருந்ததால் அவர்களுக்கு கிடைத்த மாற்று வாய்ப்பாக இஸ்லாம் மதத்தை தழுவினார்கள்.

ஆசிய நாடுகளில் புத்த மதம் தவிர்த்து சமணம் ஏன் பரவவில்லை ? சமணம் இந்திய சமயங்களைப் போல் சாதியைப் பின்பற்றி இருந்ததும், ஜெயின் அல்லது மார்வாடி சாதியினரின் ஆளுமையில் இருந்ததால் அவர்கள் இந்தியாவைத் தாண்டி சமண மதத்தை எடுத்துச் செல்ல முனையவில்லை. புத்த மதத்தில் சாதிகளும் பழமை வாதங்களுக்கும் இடம் கொடுக்க வில்லை என்பதால் தத்துவங்களை சார்ந்து இருந்தாதால் ஆசியர்களை வெகுவாக கவர்ந்து ஆசிய நாடுகளில் வளர்ந்தது. மத மாற்றம் என்றால் இன்று போல் ஒவ்வொருவராக மாறுவது என்பது ஆசிய நாடுகளின் வழக்கில் இருந்தது கிடையாது, ஒரு மன்னன் மதம் மாறினால் அவனது குடிகளும் அம்மதத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக அறிவிக்கப்படுவர். இப்படியாகத்தான் ஆசிய நாடுகளில் பரவியதில் புத்த மதம் முதன்மையாகவும், அதன் பிறகு இந்தோனேசிய, மலேசிய, புருனே போன்ற நாடுகளில் இஸ்லாம் மதமும் பரவியது.

சாதிக் கட்டமைப்புகளையும், உருவ வழிபாடுகளை முதன்மையாக கொண்டிருந்தாதல் இந்திய சமயங்கள் வைதீகம், சைவம், வைணவம், சமணம் போன்றவை இந்தியாவைத் தாண்டி வளர வாய்ப்பில்லாமல் போனது. இந்திய சமயங்களில் புத்த, சமணம் தவிர்த்து பிற சமயங்களைத் தோற்றுவித்தவர்கள் என்று யாரும் கிடையாது, எனவே இவைகள் இறைத் தூதர்கள் அற்ற மதமாக மேற்குலகால் நினைக்கப்படுவதுடன், இவற்றை ஒரு மதமாகவே அவர்கள் அங்கீகரிக்காததும்தான் அவர்கள் இம்மதங்களுக்கு தங்கள் மாறுவதைப் பற்றி நினைத்துப் பார்ப்பதே இல்லை. மேற்குலனரைப் பொருத்த வரை மதம் என்றால் அது இறைத் தூதர்களால் இறைவனின் ஆணைப்படி ஏற்படுத்தப் பட்டது ஆகும், மற்றவை காட்டுவாசிகளின் மதம் என்பது போல் அவர்கள் நினைக்கிறார்கள் அதனால் தான் அவர்கள் மதம் மாறும் போது அவர்களுக்கு கிறித்துவம் அல்லது இஸ்லாம் என்கிற இருவாய்ப்புகளே இருக்கிறது.

மைக்கேல் ஜாக்சன் ஏன் புத்த மதத்திற்கு மாறவில்லை ? புத்த மதம் புத்தரால் தோன்றியதென்றாலும் அவர் தன்னை இறைத்தூதர் என்று அறிவித்தவர் அல்லர். கருப்பர் அல்லது வெள்ளையர் என மேற்குலகினரைப் பொருத்து இறைத் தூதர் இல்லாத மதம் மதமே அல்ல. கிறித்துவம் மற்றும் இஸ்லாம் ஆகியவை தோற்றத்திலும் கொள்கையிலும் தொடர்சியானவை, தொடர்புடையவை என்பதால் மேற்குலகைப் பொருத்த அளவில் ஆறு நாளில் உலகம் படைக்கப்பட்டது என்பதை நம்புவார்கள். சுய தேடல், அண்டம், பிண்டம் ஆன்மிகத் தத்துவம் இவைகள் அவர்களது சிந்தையிலும் வராது. மத அடைப்படைப் பற்றித் தெரியாதவர்களே மதங்கள் பொதுவானவை எல்லோருக்கும் ஏற்றவை, என்று அந்தந்த மதங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் அவர்கள் சார்ந்த மதத்தை உயர்வாகச் சொல்லுவார்கள். ஆனால் மதங்கள் அனைத்துமே இன அரசியலை முன்னிருத்துபவை என்பதை வெகு சிலரே உணர்ந்து இருக்கின்றன. ஏனெனில் மதங்கள் இறை நம்பிக்கைகளை உணர்வு பூர்வமாக அணுகுவதால், ஊட்டுவதால் அதில் இருக்கும் மத, இன அடைப்படை வாதம் வெளிப்படையாக தெரியாததும் ஒரு காரணம்.