டி எம் எஸ்ஸுக்கு சூட்ட வேண்டியவை புகழாரம். ஒப்பாரி இல்லை !

சிறுவயதில் மார்கழியில் அருகில் இருக்கும் கோவில்களில் பாடும் டி எம் எஸ்ஸின் பக்திப் பாடல்களைக் கேட்டு வளர்ந்தவன் என்ற முறையில் டி எம் எஸ்ஸின் தனித்துவம் வாய்ந்த குரல் என்றுமே எனக்கு மிகவும் பிடித்தவை, கற்பனை என்றாலும் கற்சிலை என்றாலும் கந்தனே உனை மறவேன் - நாத்திகரும் விரும்பிக் கேட்கவைக்கும் ஒரு பாடல் அதை டி எம் எஸ் தவிர்த்து வேறு யாராலும் அவ்வளவு உருக்கமாகப் பாட முடியாது, எத்தனையோ புகழ்பெற்றப் பாடகர்கள் தமிழத்தில் கோலொச்சினாலும் சவுராஷ்ட்ரா மொழியை தாய்மொழியாகக் கொண்ட சவுந்தராஜனின் தமிழ் பாடலில் எந்த ஒரு சொல்லும் சிதைந்தோ, சொதப்பியோ இருந்தது இல்லை.

ஒரு பாடகரை தொடர்ந்து பாடவைப்பதும் அவர்களைப் பயன்படுத்திக் கொள்வதும் இசையமைப்பாளர்களின் கையில் தான் உள்ளது, இளையராஜாவின் வரவிற்கு பிறகு டி எம் எஸ்ஸுக்கு பாடும் வாய்ப்புகள் குறைந்தது, நன்றாக பாடி வந்த எல் ஆர் ஈஸ்வரியும் திரைப்படங்களில் இருந்து ஓரம் கட்டப்பட்டார்கள் என்றாலும் இருவருமே தத்தம் இருப்பை தொடர்ந்து பக்திப் பாடல்கள் தொகுப்பை வெளியிட்டு உறுதிப்படுத்திக் கொண்டனர். இளைஞர்களின் கவனம் எஸ்பிபி பக்கம் திரும்ப டி எம் எஸ் என்றால் எம்ஜிஆர் சிவாஜிப் பாடல்கள் பாடியவர் என்ற அளவில் தான் கடந்த முப்பது ஆண்டுகளாக நினைக்க வைத்தது, இதைத் தவறு என்று சொல்ல முடியாது, அவரவர் காலத்தில் உள்ளவர்களை அறிமுகப்படுத்தினால் தான் தமது தனித்துவம் நிலைத்து நிற்கும் என்று இசையமைப்பாளர்கள் நினைப்பார்கள், எனவே டி எம் எஸின் பாடல் ஆதிக்கம் கிட்டதட்ட அவரது 60 வயதினில் முடிவுக்கு வந்ததை இசை துறைக்கான மிகப் பெரிய இழப்பு என்று கருத முடியாது, பழையன கழிதலும் புதியவை புகுதலும் தானே சமூக வளர்ச்சிக்கும் நல்லது.

*******

டி எம் எஸ் தனது 91 வயதில் மறைந்துவிட்டார், இதை நல்ல சாவு, வாழ்வாங்கு வாழ்ந்தவரின் சாவு என்று தான் வகைப்படுத்த வேண்டும் என்பது எனது தனிப்பட்ட கருத்து, முக அழகிரி தவிர்த்து டி எம் எஸ் வாழ்ந்த காலத்தில்  திரைத்துறையினர் அவருக்காக பெரிய விழா எடுத்ததில்லை, அழகிரி அரசியல் நோக்கம் காரணமாக இதைச் செய்திருந்தாலும் தனிப்பட்ட கலைஞனுக்கு பாராட்டு என்ற முறையில் அதனை பாராட்டியே ஆகவேண்டும், எம்ஜிஆருக்கும், சிவாஜிக்கும் நூற்றுக்கணக்கான பாடல்களைப் பாடிய டி எம் எஸ்ஸுக்கு எம்ஜிஆர் ரசிகர்களோ, சிவாஜி ரசிகர்களோ பாராட்டுவிழா எதையும் நடத்தவில்லை, இதற்கெல்லாம் திரையுலகினரோ, அவர்கள் எடுக்கும் திரையுலக பாராட்டு விழாக்களுக்கு தலைமை ஏற்று நடத்தும் அரசியல்வாதிகளுக்கோ வருத்தம் எதுவும் அடைந்தது போல் தெரியவில்லை. ஆனால் டி எம் எஸ் மறைந்த பிறகு இருதரப்பினரும் டி எம் எஸ் மறைவு குறித்து ஆற்றமுடியாத துயரம், ஆத்தமா சாந்தியடைய வேண்டும் என்றெல்லாம் இரங்கல் தெரிவித்துள்ளனர், 91 வயதின் இறப்பின் ஆத்மா சாந்தியடையவில்லை என்றால் எந்த வயதில் இறந்தால் ஆத்மா சாந்தியடையும், இத்தனைக்கும் டிஎம்எஸ் தனது பேரன் திருமணத்தையே பார்த்தவர் தான்.

பணக்காரகள் / வசதியானவர்கள் 80 வயதிற்கு மேல் வாழ்ந்தாலே அது வேலைக்காரகளின் பணிவிடையால் தான், 91 வயதிற்கும் மேல் டி எம் எஸ் வாழ்ந்தால் அவருக்கு உடலில் உயிர் தங்கியுள்ளது என்பது தவிர்த்து வேறென்ன பலனைக் கொடுக்கும் ? இரங்கல் என்ற பெயரில் சாவைக் கொச்சைப்படுத்துவதை விட அவருக்கு சூட்டும் புகழாரமே அவருக்கான சிறந்த அஞ்சலி என்பது எனது தனிப்பட்ட கருத்து. எந்த ஒரு மனிதனும் நன்றாக வாழ்ந்து வாரிசுகளின் மகன்/மகள் / பேரக் குழந்தைகள் சாவைப் பார்க்காமல் போய் சேர்வது தான் சிறந்த இறப்பாகும், டி எம் எஸ்ஸின் மறைவால் வருத்தம் அடைய ஒன்றும் இல்லை.

டி எம் எஸ்ஸின் புகழ் அவரது பாடல்கள் நிலைத்து நிற்கும் வரை நிலைக்கும், பாகவதர்கள் பாட்டுகளே கூட இன்றும் நினைவு கூறும் பொழுது டி எம் எஸ்ஸின் பாடல்கள் இன்னொரு நூற்றாண்டிற்கு கூட கேட்டுக் கொண்டி இருக்கும்

காணாமல் போனவை - கிணறு !

நீச்சல் தெரியாதவரை எனக்கு கிணறுகளை எட்டிப் பார்த்தால் தலை சுற்றும், பிறகு தப்பித் தவறு நீச்சல் கற்றுக் கொண்டபிறகு எந்த பயமும் இன்றி மேலே வரும் வழி இருக்கும் கிணறுகளில் மேலே இருந்து குதித்து குளித்து மகிழ்ந்திருக்கிறேன், கிணறுகளின் காலம் இரண்டு ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேலானவை என்று குறிக்க நாம் திருகுறளின் தொட்டணைத் தூறும் மணற்கேணிக் குறளை எடுத்துக் கொள்ள முடியும், அணைக்கட்டு நீர்பாசனங்கள், நீர்தேக்கங்கள் இல்லாத காலத்தில் நீர் ஆதாரமாக கிணறுகளைத் தான் தோண்டி பயன்படுத்தி வந்தனர், 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்புவரை கிணறுகளின் பயன்பாடு இன்றியமையாததாக இருந்தது. பின்னர் அடிக் குழாய்கள் (அடி பைப் / அடி பம்ப்) வந்த பிறகு கிணறு தோண்டும் வழக்கம் படிப்படியாகக் குறைந்தது, காரணம் தோண்டுவதற்கும் அதனை பராமரிப்பதற்கும் ஆகும் செலவுகளைவிட நல்ல தூயத் தண்ணீரை அடி பம்புகள் தந்துவிடுவதால் கிணறு தோண்டுவதற்கு ஒதுக்க வேண்டிய பணம் மற்றும் இட வசதிகள் ஆகியவற்றை கருத்தில் கொண்டு கிணறு தோண்டும் வழக்கம் முற்றிலுமாக குறைந்தது. கிணறுகள் ஓரளவு வசதிப்படைத்தவர்களின் வெளிப்படையான அடையாளமாகவும் இருந்தது, கிணறு உள்ள வீடுகள் வசதியானவர்களின் வீடுகளாக இருந்தன, பெரும்பாலும் விவசாயம் சார்ந்த, விற்பனைச் சார்ந்த தொழில் செய்பவர்களின் வீடுகளில், பார்பன குடியிருப்புகள் (அஹ்ரகாரம்) கிணறுகள் இருக்கும், மற்றபடி ஏழை எளியவர்களுக்கான பொதுக் கிணறுகள் அங்காங்கே இருந்தன. குளங்களைப் போன்று சாதிக் கட்டுப்பாடுகள், குறிப்பிட்ட கிணற்றில் தண்ணீர் எடுக்கும் சாதி உரிமை மற்றும் தீண்டாமைகளின் ஊற்றாகக் கூட கிணறுகள் பயன்படுத்தப்பட்டன. எந்த ஒரு இந்துக் கோவிலிலும் குளம் இல்லாவிட்டாலும் அங்கு ஒரு கிணறு இருக்கும், காரணம் அன்றாட பூசைகளுக்கு முன்பாக சிலைகளையும் சுற்றுகளையும் (பிரகாரம்) கழவ தொலைவில் இருந்து தண்ணீர் கொண்டுவருவதைவிட கோவிலினுள்ளேயே கிணறுகளை அமைத்திருந்தது வசதியாக இருந்தது. 

கிணறுகளின் எண்ணிக்கைக் குறைந்து போக மக்களின் ஆர்வமின்மை என்பதைவிட நிலத் தடி நீர் எட்டாத அளவுக்கு கீழே சென்றதாலும் ஆண்டு முழுவதும் ஊறாத நிலையில் கிணறுகளைத் தோண்டுவதும் அதைப் பராமரிப்பதும் தேவையற்ற செலவுகளைத் தரும் என்பதால் கைவிட்டுவிட்டனர், முனிசிபல் தண்ணீர், குழாய் வழியாக கிடைக்கத் துவங்கியதும் புதிய கிணறுகளுக்கான தேவை என்பது கிட்டதட்ட இல்லாத நிலையில் அவை வாழ்க்கையின் இன்றியமையாத அன்றாடத் தேவைகளில் இருந்து விடுபட்டுவிட்டது.  30 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை 10 அடியில் கிடைத்த தண்ணீர் தற்போது 100 அடி தோண்டினால் தான் கிடைக்கும் என்ற நிலையில் அதுவும் ஆண்டு முழுவதும் கிடைக்காது என்ற நிலையில் கிணறுகள் தோண்டுவது முற்றிலும் நின்று போனது. பழந்தமிழ் கதைகளாக கிணறுகள் தொடர்புடைய கதைகள் நிறைய உண்டு, நல்லத் தங்காள் கதையில் குழந்தைகளுடன் பாழும் கிணற்றில் தற்கொலை செய்து கொள்வதாக எழுதப்பட்டுஇருக்கும். பராமரிக்காமல் இருக்கும் திறந்த கிணறுகளை பாழும் கிணறு என்பர், மக்களின் இடப் பெயர்ச்சி மற்றும் வெட்டப்பட்ட குளங்கள் இவற்றினால் கிணறுகள் பயன் குறையும் போது அவற்றைச் சுற்றிலும் புதர்கள் ஏற்பட தவளைகள், பாம்புகள் அவற்றின் இருப்பிடமாக ஒரு கிணறு மாறிய பிறகு அவற்றை பாழும் கிணறு என்ற நிலையை அடைந்து அச்சப்பட வைக்கும் ஒரு இடமாக மாறிவிடும், கிராமத்தினரின் கொலை தற்கொலைகளுக்கு இந்தப் பாழும் கிணறுகள் வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருந்தன.

வீடுகட்டுவதற்கு பார்க்கப்படும் சோசியம், நேரம், நாள் நட்சத்திரம் கிணறுவெட்டவும் பார்க்கப்பட்டது, 'கிணறு வெட்ட உகந்த நாள்' போன்ற வாஸ்து சாத்திரங்களும் உண்டு. காரணம் கிணறுவெட்டுவது பெரும் பொருள் செலவு என்பதால் தேவையான தண்ணீர் ஊற்றாக அது இருக்குமா இருக்காதா ? என்பதையெல்லாம் சோசியம் பார்த்து தான் முடிவு செய்தனர். சுட்ட செங்கல்லும் சுண்ணாம்பு கலவையும் கிணறுகளின் உள் சுவர்களை அமைக்கப்பயன்படுத்தினர், அதனுள் படிக்கட்டுகள் அல்லது ஏறிவரும் வசதிகள் ஆகியவற்றை ஏற்படுத்தினர், பின்னர் சிமெண்ட் புழக்கத்திற்கு வந்த பிறகு சிமெண்ட் வட்டக் குழாய்களை மேலே இருந்து வட்டமாக தோண்டி வைக்க, அதன் பிறகு கிழே தோண்ட தோண்ட அந்த குழாய் கீழே இறங்கும், பின்னர் அதன் மீது மற்றொரு சிமெண்ட் குழாயை வைத்து முழு ஆளத்திற்கு சிமெண்ட் குழாய்கள் அமைக்கபட்டு இருக்கும், இரு குழாய்களுக்கு இடையேயான இடைவெளி மற்றும் துளைகள் கிணற்றின் புறத்தில் ஊறும் தண்ணீரை கிணற்றுக்குள் சேமிக்கும். நீர் இறைக்க சகடைகளாக உறுமி வடிவ மர சகடைகளும் பின்னர் இரும்பு வளையச் சகடைகளும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

தொலைகாட்சிகள், நெடும்தொடர்கள் இல்லாத காலங்களில் பெண்கள் கூடும் இடமாகத்தான் கிணற்றடிகள் இருந்தன, கிணற்றடியில் துணி துவைத்துக் கொண்டே அக்கம் பக்கம் கதைகளைப் பேசி பொழுதுகளை ஓட்டுவர். குளிப்பது, துவைப்பது அனைத்தும் கிணற்றடிகள் தான் என்பதால் பயன்படுத்தப்படும் நீர் மறுபயனீடாக தரைவழியாக உறிஞ்சப்பட்டு கிணற்றுக்குள் சென்றுவிடும். கிணறுகளை அன்றாடத் தேவைக்குப் பயன்படுத்துவது போல் நீர் பாசனத்திற்கும் பயன்படுத்தினர், இது பற்றி சுவையான கதைகள் கூட உண்டு, தெனாலி இராமன் கதையில் திருடன் வந்திருப்பதை அறிந்த தெனாலி இராமன் பண மூட்டையை கிணற்றில் போட்டு மறைத்து வைத்திருப்பதாக மனைவியிடம் சொல்ல. அதைக் கேட்டத் திருடன் விடிய விடிய கிணற்றை இறைத்து அதை தேடிவருவான், விடியும் முன்பே கிணற்றில் எதுவும் இல்லை என்று ஓடிவிடுவான், பயிர்களுக்கெல்லாம் போதிய நீர் பாய்ச்சப்பட்டு இருக்கும், தெனாலி இராமனின் அறிவுத் திறமைக்காக இந்தக் கதை எடுத்துக்காட்டாகச் சொல்லப்பட்டு இருக்கும்.

கிணறுவெட்ட பூதம் கிளம்பிய பழமொழி குறித்து நாம் சிந்தித்துப் பார்க்க கிணறு தோண்டும் போது விசவாயுவினால் இறந்தவர்களின் எண்ணிக்கை கனிசமாக இருந்திருக்கும் என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறது, இறப்பிற்கான காரணம் அறிவியல் ரீதியாக தெரியாத காலங்களில் காத்து கருப்பு அடித்துவிட்டது என்பதாக இந்த பூதம் கிணறு குறித்த பழமொழியில் இடம் பெற்றிருக்க வேண்டும் என்றே நினைக்கிறேன். பாதி கிணறு தாண்டுவது - கிணற்றைத் நீளக் கொம்பினால் தாண்டி இளைஞர்கள் பந்தயம் கட்டிய விளையாட்டுகள் இருந்திருக்க வேண்டும், அதன் தொடர்பில் தான் பாதி கிணறு தாண்டினாலும் தோல்வி தான் என்பதைக் குறிக்கும் பழமொழி வந்திருக்க வேண்டும், தாகம் ஏற்படுவதற்கு முன்பே கிணறு தோண்டிவிட வேண்டும். Dig a well before you feel thirsty.  என்கிற சீனப் பழமொழி கூட கிணறு தொடர்பில் இருக்கிறதாம், மற்றபடி கிணத்து தவளை, கிணத்து நீரை ஆறு கொண்டு போய்விடுமா ? அதாவது உனக்கு என்று உடையதை யாரும் கவர்ந்துவிட மாட்டார்கள் என்ற பொருளிலும், ஒன்று குறித்த தகவல் அற்ற நிலையை 'கிணத்தில் போட்ட கல்லாக' என்ற பொருளிலும் சொல்லுவர்.

கிணற்றடிகளில் நான் பார்த்த வியப்பான ஒன்று ஆட்டுக்குட்டிகள் போடும் துள்ளாட்டம், ஆழம் குறித்த எந்த பயமும் இல்லாமல் புதிதாக பிறந்த ஆட்டுக்குட்டிகள் ஒரு மாத வளர்ச்சிக்குப் பின் போடும் துள்ளாட்டம், கிணற்றின் சுவர்களில் ஏறி நின்று துள்ளி துள்ளி குதிக்கும். தமிழ் திரையில் சலங்கை ஒலிப்படத்தில் வயதான கமலஹாசன் குடித்துவிட்டு கிணற்றின் மீது ஆடும் ஆட்டத்தைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் ஆட்டுக் குட்டிகளின் துள்ளாட்டம் நினைவில் வந்து போகும், படையப்பா படத்தில் பாழும் கிணறில் திருமணம் கை கூடாத நிலையில் தாலி உள்ளிட்ட பொருள்களைப் போடுவதாகக் காட்டுவார்கள், விஜய் படம் ஒன்றில் வடிவேலு நகைச்சுவையாக கிணற்றடி காட்சி ஒன்று நயந்தாராவின் கவர்ச்சி வெளிச்சமாக காட்டப்பட்டு இருக்கும்.

நல்ல வெயில் காலங்களில் வாளி வாளியாக கிணற்றடியில் நின்று நீர் இறைத்துக் குளிப்பதில் இருக்கும் இன்பம் அருவியில் குளித்த புத்துணர்ச்சியைத் தரும், கிணறுகள் பண்பாடுகள் மற்றும் நாகரீக ஊற்றாக பண்ணெடுங்காலமாக தமிழகத்திலும் இந்தியாவிலும் இருந்தது. நாம் இழப்பு என்று உணராமல் இழந்ததில் கிணறுகளின் பயன்பாடும் ஒன்று. காரணம் மறு சுழற்சியாக நீர் பயன்பாடுகளாக, நீர் ஆதரங்களாக கிணறுகள் இருந்தன, இன்றைய காலத்தில் தூய தண்ணீர் கிடைத்தாலும் அது தொடர்ந்து கிடைப்பது அரிதாகிப் போனது மட்டுமின்றி தண்ணீர் உணவுப் பொருள் போன்று செலவீனங்களுள் ஒன்றாகவும் ஆகிவிட்டது.

எனக்கு தெரிந்து நாகை பேருந்து நிலையம் அருகே, மருத்துவமனைக்கு வலப்புறம் கடற்கரையை நோக்கிச் செல்லும் சிறிய சாலையில் 50 அடி விட்டத்திற்கு 100 மீட்டர் இடைவெளியில் மூன்று கிணறுகள் இருந்தன, தற்போது அவை இருந்ததன் அடையாளமே அங்கு இல்லை.

கேணி, கெணறு ஆகியவை கிணறு குறித்த மற்றச் சொற்கள், கிணறு என்கிற சொல் பிறப்பை ஆராய்கையில் கிண்ணகம் என்றச் சொல் ஊற்று என்ற பொருள் தரும் பயன்பாட்டில் இருந்திருக்கிரது, கிண்ணக நீரூற்று கிணறு என்று மருவி இருக்க வேண்டும், மற்றொரு சொல் மூலம் குறித்துப் பார்க்கையில் கிணம் என்ற சொல்லும் கிணறு குறித்தச் சொல்லாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்திருகிறது கிணம் + ஊற்று > கிணறு என்ற திரிச் சொல்லாக மாறி இருக்க வேண்டும். கிண்ணம் என்ற சொல்லும் வட்டு அல்லது குழிந்த என்ற பொருளில் பயன்படுத்தப்படுவதால். கிணம் என்றச் சொல்லே கிணற்றின் வேர்ச் சொல் என்றே கருதுகிறேன். இது எனது தனிப்பட்ட கருத்தே.

கிணறு பற்றிய தகவல்கள் இணையத்தில் மணற்கேணி போன்று ஊற்றாக எழுதப்பட்டுள்ளன. 

கிணறு - நாம் தொலைத்த நீருற்று பொக்கிஷம் 

கிணறுகளும் தனிக் கிணறுகளும் 

கிணறு மூடுதல் 

கிணறு  (வாஸ்து பற்றிய இடுகை)

இந்திய அதிசியங்கள்: உலகிலேயே ஆழமான கிணறு 

கிணறு:  (சிறு கதையுடன் தகவல்)

கிணறு  (விக்கிபீடியா தகவல் தொகுப்பு)

முதிரி கிணறு  (அய்யா வைகுண்டர் பற்றிய தகவல் தொகுப்பில் இடம் பெற்ற கிணறு)

முத்துப்பிள்ளை கிணறு… (சிறுகதை)

உப்புக் கிணறு - நாஞ்சில் நாடன் 

மந்திரக் கிணறு  (சிறுகதை)

கிணறு பற்ரிய சுவாரசியமான தகவல்   

ஜம்ஜம் நீரூற்று  (இஸ்லாமிய கிணறு)

காணாமல் போகும் கிணறுகள்  - தகவல்கள்

நல்லத்தங்கா கிணறு  - நல்லத் தங்கா விழுந்ததாக நம்பப்படும் கதைக் கிணறு இருக்கும் இடம் பற்றிய தகவல்

கிணறு- ஒரு சிறுகதை

கிணறு....!   (சிறு கவிதை)

கிணறு பற்றிய  சிறப்பான வேறு தகவல் குறித்த இணைப்பு இருந்தால் பின்னூட்டத்தில் தெரிவியுங்கள்

அறிந்துக் கொள்ளுங்கள் புங்கை (மரம்) !

நம்மைச்சுற்றி நாம் அன்றாடம் பார்த்துவரும் மரங்களின் பெயர்கள் எத்தனை பேருக்குத் தெரியும் ?. புளி, தென்னை, வாழை, முருங்கை மரங்களை பரவலாக எல்லோரும் அறிந்திருப்பர், நொச்சி (செடி), எருக்கன்(செடி), ஆமணக்கு(செடி), கொடிக்காய் புளி, கருவேலம், நுணா, வாகை, கொன்றை, பின்றை, பூவரசு, ஒதியன், கல்யாண முருங்கை இன்னபிற தென் தமிழ்நாட்டு மரங்களை அறிந்திருந்தாலும் அவற்றை பெயரோடு சேர்த்து அறிந்திருப்பவர்கள் சிலரே. தோட்டக்கலை வளர்ப்பில் ஆர்வம் உள்ளவர்களுக்கும், மரங்களின் மீது கொள்ளை காதல் கொண்டோர்களுக்கும் இவை பற்றி ஓரளவேனும் தெரியும்.

அசையா உயிர்த்த தன்மை கொண்டவை அதாவது தானாக இடம் பெயராமை என்பது தவிர்த்து மரங்கள் அனைத்திற்கும் பொதுவான தன்மை கிடையாது, மரங்கள் ஒவ்வொன்றுமே ஒரு சில சுற்றுச் சூழலில் மட்டுமே வளர்பவை, அவற்றை இடம் பெயர்த்து வேறொரு சூழலுக்கு கொண்டு செல்லும் போது அவற்றால் அதன் முழுத்தன்மையை வெளிப்படுத்தி வளர இயலாது. இந்தியாவுக்கு பொதுவான, தமிழ்நாட்டுக்கு பொதுவான சில மரங்கள் உண்டு, அவற்றை நாம் பிற நாடுகளிலோ, பிற மாநிலங்களிலோ பார்க்க முடியாது.

அவற்றின் இன்றைய பயன்பாடு இன்மை அல்லது அவற்றின் மதிப்பை அறியாமை ஆகியவற்றால் அவை கவனிப்பின்றி போய் இருக்கலாம், ஆனாலும் இவ்வகை மரங்கள் நிழல், மரப் பலகை, மழைநீர் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை தரும் வள்ளல்களாகத்தான் இருந்தன. அது தவிர்த்து அவற்றின் பட்டைகள், இலைகள், வேர்கள் முதலியன பல்வேறு நோய் தீர்க்கும் அருமருந்தாகவும் இருந்தன. ஆங்கிலத் தோடு ஆங்கில மருத்துவ மோகம் வளராத காலத்தில் எந்த விதப் பக்கவிளைவுகளையும் ஏற்படுத்தாத மருந்து மூலிகைகளாக பல்வேறு செடிகளும், மரப்பட்டைகளும், மர இலைகளும் பயன்பட்டு வந்தன, சிரத்தை எடுத்து வளர்க்காவிட்டாலும் அவற்றின் பரவல் காம்பவுண்ட் சுவர் இல்லாத காலங்களில் வேலிகளாகவும், நிழல் தரம் மரங்களாகவும் வளர்க்கப்பட்டு வந்தன. தாவிர வகைகளில் பயனற்றவை என்பவை மிக மிக அரிதான ஒன்று அல்லது அவற்றின் பயனை நாம் முழுதாக அறிந்திருக்கவில்லை என்பதே உண்மை.

எளிதாக அழியக் கூடிய அல்லது விலங்கினங்கள் தின்று தீர்க்கும் செடி, கொடி, மரவகைகளில் இயற்கையாகவே முட்கள் நிறைந்து காணப்படும், அவற்றில் தூதுவேளைப் போன்ற மூலிகைச் செடிகளும் அடக்கம். பயன் நிறைந்து காணப்படும் செடி கொடி வகைகளில் அவ்வகை முட்கள் பாதுகாப்புகள் எதுவும் இருக்காது ஏனெனில் அவற்றின் விதைப் பரவல்கள் மனிதர்களால் விரும்பியே செய்யப்படுகிறது, குறிப்பாக நல்ல அடர்த்தியான நிழல் தரும் மரங்கள் விரும்பியே வளர்க்கப்படுகிறது என்பதால் அவற்றைப் பரவச் செய்ய இயற்கை வெறெந்த அமைப்பையும் ஏற்படுத்தாமல் இருக்கும், நல்ல நிழல் தரும் மரங்களில் புங்கை மரமும் ஒன்று.

(படம் நன்றி தினகரன்)

வெயில் காலத்தில் நல்ல குளிர்ச்சியான நிழல் தரும் மரங்களில் புங்கை மரம் சிறந்தது ஏனெனில் அவற்றின் இலைகள் சிறிதானவை, அடர்த்தியானவை, இம்மர இலைகள் ஊடுறுவும் காற்றை தடுக்காமல் நன்றாக அசைத்துவிடுவதால் அதன் சுற்றுச் சூழலை குளிர்த்தன்மையுடன் வைத்துக் கொள்வதுடன், அடர்த்தியான நிழலையும் தருகிறது. மழைகாலத்தில் இலைகள் முற்றிலும் கொட்டிப் போகமல் இருக்கும் போதே துளிர்கள் வந்துவிடும், இம்மரம் பருவகாலத்திற்கு ஏற்றவகையில் தம்மை வளர்த்துக் கொள்ளும் தன்மை உடையது. அதன் கொத்து கொத்தான பூக்கள் தேன்செறிந்து இருப்பதால் அவை பூக்கும் காலங்களில் வண்டுகளுக்கு கொண்டாட்டம் தான். வெள்ளை நிறத்தில் மல்லிகைப் பூப் போன்று காணப்படும். இம்மரப் பூக்கள் மூலிகை மருந்தாகவும் பயனளிக்கிறது, இதன் காய்கள் புருவம் சேர்த்த ஒரு கண் அளவுக்கு வளர்ந்து, உள்ளே ஒன்று அல்லது இரண்டு பருப்புகள் (விதைகள்) அமையப் பெற்றிருக்கும், பச்சை நிறத்தில் இருந்து முதிர்ந்த நிலையில் பொன் மஞ்சள் நிறத்திற்கு மாறி முற்றியதும் தானாகவே கீழே விழுந்துவிடும்.

புங்கை விதைகள் ஆமணக்கு போன்று எண்ணெய் தன்மை கொண்டவை, அவற்றின் எண்ணைகள் எரிசக்தி கொண்டவை, மருந்தாகவும், பயோ டீசலாகவும் பயன்படுத்தலாம், அவற்றின் சக்கை (புண்ணாக்கு) நட்சுத் தன்மையற்ற உர வகையாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. புங்கை அடிமரம் ஓரளவு நார்த்தன்மையுடன் உறுதியானவை, அவை பலகைகளாக அறுக்கப்பட்டு பயன்படுத்தப்படுகிறது. இம்மரம் நிறைய ஆக்ஸிஜன் உற்பத்தி செய்யக் கூடியதாம்.

புங்கை மரம் தமிழ்நாட்டின் பழமையான மரங்களில் ஒன்று, புங்கை மரங்கள் குறித்த பழங்கதைகள் (புராணங்கள்) கூட உள்ளன. திருமுறை பாடல்களில் அவை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.



இணைப்புகள் :

முந்தி நின்ற வினைக ளவைபோகச்
சிந்தி நெஞ்சே சிவனார் திருப்புன்கூர்
அந்த மில்லா அடிகள் அவர்போலும்
கந்த மல்கு கமழ்புன் சடையாரே.
- திருஞானசம்பந்தர்.


திருப்புன்கூர் திருக்கோயிலின் தலமரமாக விளங்குவது புங்கமரமாகும். பளபளப்பான கரும்பச்சை இலைகளையும், இளஞ்சிவப்பும் வெண்மையும் கலந்த நெற்பொரி போன்ற பூக்களையும் நீள்சதுரக் காய்களையும் உடைய மரம். இம்மரம் கடற்கரைகளிலும், ஆற்றங்கரைகளிலும் தானே வளரும் தன்மை கொண்டது. நிழலுக்காகவும் இம்மரம் சாலையோரங்களில் வளர்க்கப்படுகிறது. இலை, பூ, காய், விதை, வேர், பால், நெய் ஆகியவை மருத்துவக் குணமுடையவை. இது தோல் நோய் போக்கும் மிகச் சிறந்த மருந்தாகப் பயன்படுகிறது. (நன்றி : சைவம்)

பொன் தரும் புங்கை (தட்ஸ் தமிழ் கட்டுரை)

புங்கை

புங்கமரம் - திரு குப்புசாமி

புங்கை இலையின் மகத்துவம்

தாவர எரிபொருள் காடுகள் வளர்ப்புதாவர எரிபொருள் காடுகள் வளர்ப்பு - ஒரு சிறுதொழில்.


பின்குறிப்பு : சென்ற முறை சொந்த ஊருக்குச் சென்ற போது, கடற்கரையை ஒட்டிய ரயில் தண்டவாளம் அருகே காய்த்துக் குலுங்கிய புங்கை மரத்தைக் கண்டவுடன் பெருமகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது, படம் பிடித்துக் கொண்டேன், புங்கை பற்றி தெரிந்த வரையில் எழுத வேண்டும் என்று நினைத்திருந்தேன், அடுத்த சில நாட்களில் புங்கை பற்றிய கட்டுரை ஒன்று தட்ஸ் தமிழில் வந்திருந்தது தற்செயல் என்றாலும் கூட 'நாம் நினைப்பதை மற்ற ஒருவரும் ஏற்கனவே நினைத்துள்ளார் என்ன ஒரு ஒற்றுமையான நிகழ்வு' என்றே வியக்க வைத்தது.

திருமா அறிமுகப்படுத்திய தமிழ் கொடி !

தமிழ் கொடி என்றதும் தமிழ் தீவிரவாதிகள், பிரிவினைவாதிகளின் இந்திய இறையாண்மையை சிதைக்கும் திட்டமிட்ட சதி என்று தேசியவாதிகள் கிலி பிடித்து உளறுவார்கள். தேசியம் என்கிற பெயரில் மாநில உரிமைகளும்,, மாநில மொழியும் அழிந்து போகாமல் இருக்க மொழி உணர்வை மேம்படுத்த தமிழ் நாட்டிற்கு தனிக் கொடி தேவை என்பதை நான் வழிமொழிகிறேன். தேசியவாதிகள் பயந்து மிரள மாநிலக் கொடிகள் என்பவை ஒரு அடையாளம் என்பது தவிர்த்து எதுவும் இல்லை, அண்டைமாநிலம் கர்நாடகாவில் ஏற்கனவே கர்நாடகா மாநிலத்திற்கான தனிக் கொடி இருந்துவருகிறது, வாட்டாள் நாகராஜ் ஏந்துவது கர்நாடக மாநிலக் கொடியைத்தான்.

தமிழர்களுக்கான அடையாளம் மொழி, மொழி என்பது பண்பாட்டு அடையாளம் மட்டுமே, இவற்றை குறியீடாகக் கொள்ள முடியாது. உலகமெங்கும் குறீயீடுகள் மக்கள் இனக் குழுவை அடையாளப்படுத்த ஏற்படுத்தப்படுவது நடைமுறைதான். நிலம்சார்ந்த வகையில் தமிழ் நாடு என்று சொல்லப்படுவதற்கு வெறும் வரைபடம் தவிர்த்து எந்த அடையாளமும் இல்லை. தற்போது தமிழ் கொடி அமைத்திருப்பது வரவேற்க்கக் கூடிய ஒன்று, இதை என்றோ செய்திருக்க வேண்டும்.

தற்போது திருமாவால் வடிவமைக்கப்பட்டு திக தலைவர் வீரமணி அவர்களால் ஏற்றப்பட்டது. தமிழ் தனிக்கொடிக்கு முதல்வர் கருணாநிதியின் ஒப்புதல் எதுவும் இல்லை. மேலும் இதனை விரும்பவும் இல்லை, காரணம் தேசியவாத காங்கிரசை பகைத்துக் கொள்ள நேரிடும் என்பதே.

தமிழ் கொடி பற்றிய சிந்தனையும், செயல்படுத்தலும் சரிதான், இருந்தாலும் இதுபற்றி பல்வேறு தரப்புகளிடம் விவரித்து, பல்வேறு வடிவமைப்புகளாக வைத்து ஒன்றை தெரிவு செய்திருக்கலாம், அரசியல் கட்சிகளிடம் ஒற்றுமையான கருத்துகளோ, ஏற்புகளோ கிடைத்திருக்காது. ஆனால் பொதுமக்களிடம் கருத்தும் வாக்கெடுப்பும் நடத்தி இருக்கலாம்.

கொடியில் தமிழ் நாட்டின் சின்னங்கள் எதுவுமே இல்லை. தமிழ் நாடு பஞ்சு உட்பட விவசாயத்திற்கு பெயர் பெற்ற மாநிலம், மீன்பிடித் தொழில் பெயர்பெற்றது, பல்வேறு சமய / மத / மற்றும் பகுத்தறிவு சிந்தனைகள் நிறைந்த மாநிலம். இவற்றையெல்லாம் கணக்கில் கொண்டு இவற்றை காட்டும் வடிவமைப்பு கொடியில் இருந்தால் நன்றாக இருக்கும்.


அவசர கெதியில் 'நான் தான் பெயர் பெற வேண்டும்' என்று கட்டிய தமிழ்நாட்டு தலைமைச் செயலகத்தைப் பாருங்கள், எனக்கு அது பிடிக்கவே இல்லை. தமிழ் நாட்டின் முகப்பைக் காட்டுவதாக, கட்டிடக் கலையைக் காட்டுவதாக கட்டிடம் அமைந்திருக்க வேண்டும். தமிழ்நாட்டின் எந்த ஒரு சின்னமும் தலைமை செயலக கட்டிடத்தில் இல்லை. எண்ணை தொழிற்சாலையில் இருக்கும் சேமிப்பு தொட்டி ஒன்று பெரிதாக இருந்தால் எப்படி இருக்குமோ, அல்லது நெல் அரவை மில்களின் ஊரல் தொட்டிகள் பெரிதாக இருந்தால் எப்படி இருக்குமோ அப்படித்தான் இருக்கிறது தலைமைச் செயலகம்.

சிற்பகக் கலைக்கும் / கோபுரங்களுக்குப் பெயர் போன தமிழ் நாட்டில், தாம் தமிழர்களின் அடையாளம் என்று சொல்லிக் கொள்ளும் ஒருவரால் கட்டிமுடிக்கப்பட்ட தலைமைச் செயலகம். பாதி வரை ஈயம் பூசப்பட்ட கவிழ்த்து வைத்த கரிபிடித்த அண்டாவைப் போலவே இருக்கிறது என்று காணும் போதெல்லாம் வருத்தம் கொள்கிறேன்.

தமிழ் கொடியும் அவ்வாறில்லாமல் தமிழர் பண்பாட்டைச் சொல்லும் அடையாளங்கள் அதில் இருக்க வேண்டும், கொடி அமைத்தல் நல்லச் செயல், தேவையும் கூட என்பதில் மாற்றுக்கருத்து இல்லை. திருமாவின் முன்னெடுப்பும், திக வீரமணியின் ஒப்புதலும் நல்ல துவக்கம். ஆனால் இதுவே இறுதி என்பதை ஏற்கமுடியவில்லை. கொடியை மாற்றி அமைத்து பொதுமக்களின் ஒப்புதல் பெறுவது சரியான நடைமுறையாக இருக்கும்.

சுட்டிகள் :

தமிழர் இறையாண்மை மாநாடு புகைப்படத் தொகுப்பு


கூட்டணியில் இருக்கிறோம்... கூட்டம் போடத் தவிக்கிறோம்!

'தமிழகத்தின்' செல்லக் குரல் 'மலையாளி'யுடையது !

விஜய் தொலைக்காட்சியின் சூப்பர் சிங்கர் ஜூனியர் நிகழ்சி பற்றி எல்லோருக்கும் தெரியும், நிகழ்ச்சி அறிவிப்பும், பாட்டுகளும் தான் 'தமிழகத்தின் செல்லக் குரலுக்கான தேடல்' என்பது தவிர்த்து தமிழ் வாசனைகள் நிகழ்ச்சியில் குறைவு.

நிகழ்ச்சியில் நடுவர்களாக நிகழ்ச்சி முழுவதும் பங்காற்றியவர்களில் பாடகர் மனோ, சுபா ஆகியோர் தெலுங்கு தேசத்தைச் சார்ந்தவர்கள் (எனக்கு அவர்களின் குரல்களைப் பிடிக்கும்), நிகழ்ச்சி தொகுப்பாளினி மலையாளி. இசைக்கு மொழி கிடையாது....... இவன் என்ன கிளப்புகிறான் ? என்றால் நிகழ்ச்சிக்கு 'தமிழகத்தின் செல்லக் குரலான தேடல்' என்றே சொல்லி இருக்க வேண்டியது இல்லை என்பது எனது கருத்து. முதல் பரிசாக 25 லட்சம் பெருமான முள்ள வீட்டைப் பெற்றதாகச் சொல்லும் சிறுமி அல்கா அஜித் கேரளாவில் இருந்து வந்து பரிசை தட்டிச் சென்றிருக்கிறார். இவருக்காக தமிழகத்தின் பொதுமக்கள் பெருவாரியான வாக்குகளைத் தந்து இருக்கிறார்கள், தமிழனுக்கு பெரிய மனசுதான். குழந்தை , குரல் இனிமையெல்லாம் பார்த்து அது மட்டுமே போதும் என்பதாக அவர் எங்கிருந்து வந்தவர் என்கிற ஆராய்ச்சி எதுவுமே செய்யாமல் முடிவு செய்திருப்பது வரவேற்கத்தக்கது, பெரும் தன்மையானது என்றாலும், இது போன்ற மனநிலைகள் அண்டை மாநில மக்களுக்கு இல்லாத நிலையில் தொடர்ந்து தமிழர்களையும் தமிழையும் இழிவு படுத்திவரும் வேலையில், இங்கே தமிழகத்தின் குழந்தைகளுக்காக படைக்கப்பட்ட தொரு நிகழ்ச்சியில் பங்கெடுத்து அவர்களுக்கான பொன்னான வாய்ப்பை பறித்துச் சென்றதை வெறும் திறமை, குரல் வளம் என்ற சொல்லாடலில் மறைத்து பாராட்டும் பெரிய மனது சத்தியமாக எனக்கு இல்லை.

இங்கு சிங்கப்பூரில் கூட அதே போன்ற கூத்துகளை பலமுறை பார்த்து இருக்கிறேன். ஆண்டு ஆண்டுகளாக சமூக மன்றத்தில் சேவை செய்துவருவர்களும், ஆண்டுகணக்கில் இங்கே வசிப்பவரும் சேர்ந்து சில சமயம் இது போன்ற பாட்டுப் போட்டி நடத்தும் போது அண்மையில் தமிழகத்தில் இருந்து வந்து பாட்டு வாத்தியாரிடம் பாட்டு பயிற்சி பெற்ற ஒரு குழந்தை தலையை நன்றாக ஆட்டி குரல் எடுத்துப் பாடி பரிசைப் பெற்றுச் சென்றுவிடும், அதன் பிறகு அதன் பெற்றோர்களோ அல்லது அந்த குழந்தையையோ அந்த மேடைகளில், அந்தப் பகுதியின் பொதுச் சேவை நிகழ்ச்சிகளில் பார்க்கவே முடியாது. போட்டியில் பங்கெடுத்த சேவையாளர்களின் குழந்தைகளெல்லாம் என்றோ ஒரு நாள் கிடைக்கும் பொன்னான வாய்ப்பும் பறிபோனது கூடத்தெரியாமல் பரிசு பெற்றவருக்காக கைதட்டி மகிழ்வார்கள்.

சிங்களர்களை நல்லவனாகவும் ஈழமக்களுக்காக போராடியவர்களை கெட்டவர்களாகவும் காட்டும் படத்தை ஒரு மலையாளி தான் எடுத்திருக்கிறான். நல்லவேளை அது தமிழகத்தில் தடைசெய்யப்பட்டு இருக்கிறது, இல்லை என்றால் நம் இனம் கேவலாமானது என்று ஒரு மலையாளி எடுத்தப் படத்தை நாமே காசு கொடுத்துப் பார்த்து அவன் கல்லாவை நிறப்பு அனுப்பி இருப்போம்.

இசைக்கு மொழி கிடையாது, சாதி கிடையாது, இனம் கிடையாது என்று பேசுவது பெருந்தன்மையானது தான், ஆதான் அதில் டாமினேட் செய்பவர்களெல்லோருமே அதைச் சார்ந்து தான் செய்கிறார்கள் என்பதை பெருந்தன்மை பேசுபவர்கள் மறந்துவிடுகிறார்கள்.

சூப்பர் சிங்கர் ஜூனியர் வின்னர்-அல்கா அஜீத் ற்கு என்னால் வாழ்த்துச் சொல்ல முடியவில்லை, நம்ம தமிழ்நாட்டின் செல்லக் குரலுக்கான குழந்தை ஒருவரின் வாய்ப்பைப் பறித்தக் குழந்தையாகத் தான் பார்க்கிறேன். இதற்குகாரணமான நிக்ழ்ச்சி நடத்துபவர்கள் மீது தான் எரிச்சல் ஆகிறது. நம்மூர் குழந்தைகளுக்கு அந்த தகுதி இல்லை என்பதை தமிழ் நிகழ்ச்சி என்பதாகக் காட்டி அதையும் நம்மை வைத்தே கைத்தட்டி, நம்மை வைத்தே தேர்ந்தெடுக்க வைத்தது மிகப் பெரிய மோசடி.

:(

ஒரு தமிழனின் பார்வையில் தமிழ்பாடல் நிகழ்ச்சியில் திறமையின் அடிப்படையில் ஒரு மலையாளிக்கு பரிசு தந்தது பெரும்தன்மையாக இருக்கலாம். ஆனால் மலையாளிக்களின் பார்வையில் தமிழ்நாட்டில் நம்மைவிட திறமையுள்ளவர்கள் இல்லை என்கிற ஏளனம் இருக்குமா இருக்காதா ?

டிஸ்கி : தமிழகத்தின் செல்லக் குரலுக்கான தேடலில் தமிழகத்தில் வாழும் எந்த ஒரு மொழியையும் தாய்மொழியாகக் கொண்டிருக்கும் பெற்றோர்களின் குழந்தைகள் மற்றும் பிற மாநிலங்களில் வசிக்கும் தமிழை தாய்மொழியாக கொண்ட பெற்றோர்களுக்கு பிறந்த குழந்தைகள் கலந்து கொண்டு பரிசு பெற்றிருந்தால் நான் இந்த நிகழ்ச்சியை வரவேற்றிருப்பேன். தமிழ்பாட்டை யார் வேண்டுமானாலும் பாடாலாம் என்ற போட்டியில் தமிழகதின் செல்லக் குரலுக்கான தேடல் என்கிற தலைப்புக் கொடுத்திருக்கத் தேவை இல்லை என்பது எனது கருத்து

வைகோவின் அடுத்த நூல் !

தமிழ் ஈழ அரசியலால் தனக்கு அடையாளம் தேடிக் கொண்டோர் பலர். அதில் வைகோவும் ஒருவராகத்தான் நினைக்க முடிகிறது. ஓர் ஆண்டுக்கும் மேல் பொடா சிறையில் இருந்தவர் எந்த நோக்கத்திற்காக ஜெ வுடன் இணைந்தார் என்பதே கேள்விக்குறியாகியது போல் அவரது ஈழ ஆதரவும் கேள்விக் குறியாகியது. கலைஞரை எதிர்க்க ஜெவுடன் கூட்டு என்று சென்றிருந்த போதிலும் அதில் பெரிதாக எதையும் சாதிக்கவில்லை. ஒரு முறை ஜெ வை சந்திக்க பலமாதங்களுக்கு முன்பு அனுமதி வாங்கி, கடைசி நிமிடம் வரை ஜெவின் மூடு மாறாமல் இருந்தால் தான் சந்திக்க முடியும் என்பதுதான் எப்போதுமே வைகோவின் நிலைமை.

ராஜிவின் மரணத்தை ஒட்டி ஏற்பட்ட அரசியல் அனுதாப அலையால் தனது அரசியல் வாழ்வை தக்கவைத்துக் கொண்ட ஜெ உண்மையிலேயே விடுதலைப் புலிகளுக்கு நன்றி கூறக் கடமைப் பட்டவர். ஏன் எதிர்க்கிறார் என்று தெரியவில்லை :) எம்ஜிஆருக்கே இல்லாத மரியாதையையா பிறருக்கு கொடுத்துவிடப் போகிறார். அவரது அரசியல், அரசியல் சார்ந்தவையும் அல்ல, நிலையானதும் அல்ல என்பது அனைவருமே அறிந்தது தான். ஆனால் விடுதலைப் புலிகளை கடுமையாக் எதிர்க்கும் ஜே, விடுதலைப்புலிகளை ஆதரிப்பவர்களை கைது செய்ய வேண்டும் முழங்கும் ஜே, வைகோவை தொடர்ந்து கூட்டணியில் வைத்திருப்பது முரணான ஒன்று. விடுதலைப் புலிகளை ஆதரிப்பவர்கள் மீது இந்திய அரசு நடவெடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று கூவும் ஜெ, தன்னால் நடவடிக்கை எடுத்து கூட்டணியில் இருந்து கழட்டி விடக் கூடிய வைகோ பற்றி வாய்த்திறக்காமல் இருப்பது அபத்தம், சந்தர்பவாதம்

ஜெ தொடர்ந்து அவ்வாறு பேசினால் கலைஞரைத் தூண்டி வைகோவை கைது செய்ய வைக்க முடியும் அதன் மூலம் வைகோவை தொடர்ந்து தனது ஆட்சிக்குப் பிறகும் சிறையில் வைத்திருக்க முடியும் என்று நினைத்தாரோ :) வருங்காலத்தில் வைகோவை கைது செய்தது நான் அல்ல கருணாநிதி அரசுதான் என்று சொன்னாலும் சொல்லுவார். மேலும் வைகோவை கைது செய்ய வைப்பதன் மூலம் ஈழ ஆதரவாளர்களின் எதிர்ப்பை கலைஞர் பக்கம் திருப்பிவிட முடியும். இப்போது அதுதான் நடக்கிறது, வைகோ கைதுக்கு பழ.நெடுமாறன் உள்ளிட்ட பலர் கண்டனம் தெரிவித்திருக்கிறார்கள். இவர்கள் ஜெவுக்கு எதிராகவும் கண்டனம் தெரிவித்திருக்கலாம், வைகோ கைதிற்கு முதன்மை காரணமே ஜெ அதுபோல் பேசி வருவதுதான்.

வைகோவிற்கு எதும் நட்டமில்லை, பல்வேறு வெளிநாட்டு அறிஞர்களின் புத்தகங்களைப் படித்து அதை வைத்து தானும் 'பாசிச ஹிட்லர் ஆட்சியின் 10 ஆம் பாகம்' என்ற நூலை எழுதி, முடிந்திருந்தால் ஜெவின் கையால் வெளி இடுவார். சிறையில் மற்ற நேரங்களில் மீண்டும் கடிதங்கள் எழுதி கின்னஸில் புதிய சாதனைகளை ஏற்படுத்துவார். வெளியே வந்தும் பாராளுமன்ற தேர்த்தல் இருக்கும் கலைஞருடன் கூட்டணி என்று முடிவு செய்து பொக்கேயுடன் கலைஞரை கட்டிப்பிடித்து போஸ் கொடுப்பார். இதுக்கும் மேல் வேற என்ன நடக்கும் ?

இணைப்பு : மனித வெடிகுண்டும் மனிதச் சங்கிலியும் - ரத்னேஷ் !