தமிழ் பேசுகிறவர்கள் தமிழனா ?

எந்த ஒரு நல்ல முயற்சிக்கும் எதிர்பாளர்கள், எதிரிகள் இருந்து கொண்டே தான் இருப்பார்கள். தமிழ், தமிழர்கள் மேன்பாட்டில் இது நிறையவே உண்டு. தமிழை அழிப்பதற்கு முனைபவர்களும் தாங்களும் தமிழர்கள் என்று கூறிக் கொள்வது தான் வேடிக்கை. உயிர் கொலை அல்லது கொல்லுதல் பாவம் என்றாலும் கோவிலுக்காக அதைச் செய்வது புனிதம், நன்மை எனப்படுவது போல், இழிசெயல்களுக்கும் புனிதம் கற்பித்துவிட்டால் எந்த இழிசெயலையும் கூச்சமில்லாமல் செய்யலாம். எனக்கு வடமொழி மீது எந்த வெறுப்பும் கிடையாது ஆனால் அவை வலிந்து திணிக்கப்படும் போது எரிச்சலை ஏற்படுவதை மறுக்க மாட்டேன்.


மிக மிக பொதுவான உண்மை எல்லா மொழியும் முதலில் வெறும் தகவல் பரிமாற்ற கருவி மட்டுமே. அந்த அளவில் அதற்கென்று சிறப்புகள் எதுவும் கிடையாது. ஆனால் எந்த ஒரு மொழியும் அந்த மொழி பேசுபவர்களுக்கு உயிர் போன்றது, சிந்தனை, செயல், பழக்கவழக்கங்கள் அனைத்தையும் அவரவர்களின் தாய்மொழியே ஊட்டி வளர்க்கிறது. பிறமொழிகளைக் கற்றுக் கொள்ளும் போது அறிவுத் திறன் மேலும் வளர்ச்சி அடைகிறது. தேவ மொழி, தேவ பாடை என்று கூறிக் கொண்டு வடமொழி தாங்கிகள் செய்யும் கிறுக்குத் தனத்துக்கு அளவே இல்லை.

பள்ளியில் புதிதாக சேர்ந்த குழந்தைகளுக்கு நடந்த 'அக்ஷ்ரபியாசம்' நிகழ்ச்சியில் பள்ளி ஆசிரியர்கள்: இடம் கொளத்தூர், சென்னை - என்ற படத்தை தினமலர் வெளி இட்டிருந்து.

'அக்ஷ்ரபியாசம்' - இது என்ன ? சிறுவர்களுக்கு பள்ளியில் பூணூல் போட்டுவிடுகிறார்களா ? அல்லது பாலியல் விழிப்புணர்வு கல்வி கற்றுக் கொடுக்கிறார்களா ? என்று படிப்பவர்கள் திணறா வண்ணம் படம் போட்டு இருப்பதால் ஓரளவு என்னவாக இருக்க முடியும் என்று ஊகிக்க முடிகிறது.

அக்ஷ்ர - என்றால் எழுத்து

அப்யாச - என்றால் பயிற்சி

'எழுத்துப் பயிற்சி' என்பதைத் தான் 'அக்ஷ்ரபியாசம்' வடமொழியில் சொல்லுகிறார்கள். பசங்கப் படிக்கப் போறது தமிழ், அதைத் தமிழிலேயே 'குழந்தைகளுக்கான எழுத்துப் பயிற்சி' என்று சொல்வதால் என்ன தாழ்ந்துவிடப் போகிறது ? தமிழைப் புறக்கணித்து வடமொழியைத் திணித்து என்ன சாதிக்கப் போகிறார்கள் ? பிஞ்சுவயதில் நஞ்சைக் கலந்தால் பிறகு தமிழ்சிறுவர்களுக்கு தமிழ் பற்று எப்படி ஏற்படும்.

நான் தினமலரைக் குறைச் சொல்லவில்லை, வடமொழியின் புனிதம் பறைசாற்றுவதைத் மூச்சாகக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது தெரிந்தது தான். அதையும் தமிழர்களிடயே காசுக்கு விற்கிறார்கள், உண்மையிலேயே திறமைசாலிகள், அறிவாலிகள் தான். ஒருவரை தூற்றிக் கொண்டே அவரிடம் விற்பனை செய்தால் விற்பனையாளர் அறிவாளிதானே ?

'திலகாஷ்ட மகிஷ பந்தனம்' (காய்ந்த எள்ளுச் செடியும், எருமை கட்டும் கயிறும்) என்ற வெறும் வடமொழித் தொடரை வைத்து பண்டிதர் ஒருவரிடம் தன்னை ஒரு பெரும் அறிவாளியாக வாய்ச்சொல் காட்டி அவரைத் துறத்திய தெனாலி இராமன் கதைகள் போல் தமிழர்களை ஏமாற்றுவது இன்னும் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்.
(கதை தெரியாதவர்கள் பின்னூட்டத்தில் கேளுங்கள்)


குழந்தைகளின் பள்ளி ஆசிரியராக இருப்பவர்கள் இது போன்ற வடமொழித் திணிப்பிலும், தமிழ் புறக்கணிப்பிலும் முனைந்து செயல்படுவதை தடுப்பது யார் ? அறிவை மஞ்சள் துண்டிற்கு அடகுவைத்தவர்களிடம் இதையெல்லாம் முறையிட்டாலும் சரியாகுமா ? தமிழனுக்கும், தமிழுக்கும் எதிரி தமிழர்களிடையேயும், தமிழர்கள் என்று கூறிக் கொள்பவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். யார் சொன்னது, தமிழ் பேசுகிறவனெல்லாம் தமிழன் என்று ?