ஒரு தொடர் தேடல் ...!

கர்ணனுடன் பிறந்த
கவச குண்டலம் போல்
பிறப்புடன் எனக்கு கிடைத்த வரம்
ஏதோ ஒன்றை தொலைத்துவிட்டு
தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

என்ன தொலைத்தோம் ?
என்ற தொடர்ச்சியான
கேள்விகளில்
தூக்கத்தை தொலைத்தேன் !

தேடலின் சோர்வில்
சிறிது தூங்கினாலும்
கனவிலும் தொலைத்தின்
ஏக்கம் துறத்துயது !

தொலைந்தது எது என்றே
தெரியாமல் தொலைத்ததை
நினைத்து கவலைப்படுவதில்
ஞாயம் இல்லை என்று
உள்மனது சொல்வதை
பொருட்படுத்தாத,
ஆழ்ந்த சிந்தனையை,
ஒருநாள் பேருந்து பயணத்தின் போது
ஒரு தாயின் கையில் உள்ள
சின்ன குழந்தையின் முகத்தில்
என்னைப் பார்த்து பூத்த
'கள்ளமும்', 'கபடமும்' அற்ற
உள்ளச் சிரிப்பு கலைத்தது !

ஒரு வேளை அந்த குழந்தைக்கு
தெரிந்திருக்குமோ ?
நான் தொலைத்ததும்,
தேடுவதும் எது என்பது !