திரும்பவும் போக விரும்பாத சுற்றுலாத் தளம் - 2 !

எதிர்ப்பார்ப்புகளுடன் எங்கு சென்றாலும் அது கொஞ்சமேனும் நிறைவேறாவிட்டால் பிறகு எதையும் ரசிக்க முடியாது, 'பின்டன்' ரிசார்டுகள் அவ்வளவு மோசமில்லை என்றாலும் என் போன்றவர்கள் சுற்றுலாத் தளத்தில் பகல் முழுவதும் சுற்றி சுற்றி வந்து எதாவது செய்து ((Activities) கொண்டு அந்த இடத்தை முற்றிலும் சலிக்கும் வரை இல்லாவிட்டாலும் கால் வலிக்கும் வரை சுற்றிவர விரும்புவர். 

******

இங்கு 'பின்ட'ன் சுற்றுலா வளாகம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட எல்லை வரை மட்டுமே என்பதால் நம் விருப்பப்படி சுற்றிவர எதுவும் இல்லை, அதற்கான வசதி வாய்ப்புகளும் இல்லை என்ற எண்ணம் வர நாளைய பொழுதை எப்படி கழிப்பது ? என்றவாறு நினைத்துத் தூங்கி காலை 7:30 மணிக்கு எழுந்தேன், குழந்தைகளும் எழுந்து கொண்டார்கள், அவர்களை கிளப்பச் சொல்லிவிட்டு ரெடிமேட் காப்பியை சுடுநீரில் கலக்கி குடித்துவிட்டு அறையை விட்டு கடற்கரைக் பகுதிக்கு வந்தேன்.

நேற்று மாலைப் பார்த்த கடலா இது ? கடல் தண்ணீர் 200 மீட்டர் தொலைவு வரை உள் வாங்கி இருந்தது, கடற்கரை பாறைத் திட்டுகள் மற்றும் பாசிகளால் நிறைந்திருந்தது, ஒரு 100 மீட்டர் தொலைவு வரை உள்ளே சற்று பயத்துடன் தான் நடந்தேன், ஏனெனில் கடல் தரைகளை நம்ப முடியாது, புதை மணலாக இருந்து உள்ளே இழுத்தால் ? அப்படி ஒரு ஆபத்தான அனுபவம் வீட்டருகே இருக்கும் கடற்கரையில் எனக்கு நேர்ந்ததால், நிதானமாக காலடிகளை எடுத்து வைத்தேன், ஈரம் என்பது தவிர்த்து கட்டாந்தரை போல் தான் இருந்தது நேற்று மாலையில் கடல் நீர் இருந்த பகுதிகள். 200 மீட்டர் உள் வாங்க 2 மீட்டர் உயரத் தண்ணீர் கீழே இறங்கி இருக்க வேண்டும், ஆனால் அவை எங்கு சென்றது ? ஒரு வேளை சுனாமி ? அந்தப் பகுதிகளில் நிலநடுக்கம் இருந்தாலும் சுற்றிலும் நாடுகள் அரணாக இருப்பதால் பெரிய சுனாமிக்கு வாய்ப்பில்லை. அந்தப் பகுதியில் கடல் நீரோட்டங்கள் அந்தக் கடற்கரைப் பகுதி நீரை உயர்வாகவும் தாழ்வாகவும் ஆக்குகிறது என்பது பிறகு தான் புரிந்தது, நான் சென்று வந்த பிறகு சரியாக ஒரு மணி நேரத்தில் நேற்று மாலைப் பார்த்த அளவுக்கு கடல் நீர் கரை வரை வந்திருந்தது. மறுநாள் காலையும் இதே போன்று தான் கடல் நீர் உள்வாங்கி இருந்தது.

கடற்கரையைச் சுற்றிவிட்டு முந்தைய நாள் சென்ற விலங்குகளின் காட்சிக் குடில் வழியாக திரும்பவம் விடுதியை அடைந்தேன், இது போன்ற 3 - 5 நட்சத்திர அந்தஸ்து உள்ள விடுதிகளில் காலை உணவு இலவசம் தான், 50க்கும் மேற்பட்ட உணவு வகைகளை விருப்பம் போல் எடுத்து திண்ணும் பபே முறையில் அமைத்திருப்பார்கள், பழச்சாறுகள் மற்றும் காபி, தேனீர் கூட இருக்கும், ரொட்டி வகைகள், நூடுல்ஸ், சோறு, கஞ்சி, ஆம்லேட், ஆப்பாயில், வெட்டிய பழங்கள், சோள மாவில் செய்யப்பட்ட கெல்லாக்ஸ் வகைகள், எல்லாமும் இருக்கும், சைவ உணவு தான் சாப்பிடுவது வழக்கம் என்பதால் எனக்கு ப்ரெட், கெல்லாக்ஸ் மற்றும் கஞ்சி தவிர்த்து வேற எதுவும் ? கொஞ்சம் தள்ளி சூடான இட்லிகள், வடைகள், பில்டர் காபி இருந்தது, அதனருகில் இந்திய முகங்கள் நிறைய பேர் உட்கார்ந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டு இருந்தனர், ஆனால் தமிழ் குரல் எதுவும் கேட்கவில்லை,  ஆகா இட்லி என்று நினைத்து அருகே சென்றால் அது தனியாக ஒரு தனியார் நிறுவனம் அவர்கள் ஊழியர்களுக்காக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டதாம்,  விடுதியில் தங்கி இருப்பவர்களுக்கு அதில் பங்கு இல்லை என்றார்கள், போச்சுடா.....சரி என்று சொல்லிவிட்டு அறைக்கு திரும்பி குளித்துவிட்டு தயாராக இருந்த குழந்தைகளை கூட்டி வந்து அதே உணவகத்திற்கு வந்து, சாப்பிட முடிந்த வகைகளை மட்டும் சாப்பிட்டோம், அடுத்து எங்கு செல்வது என்கிற திட்டம் எதுவும் இல்லாததால் பொறுமையாக சாப்பிட்டு முடிக்க 45 நிமிடம் ஆகியது. அங்கிருந்து கடற்கரைப் பகுதிக்கு வந்தோம் முன்பு சொன்னது போல் கடல் நீர் கரை வரை வந்திருந்தது, சுற்றிப் பார்த்துவிட்டு 15 நிமிடம் நடந்து நேற்று உருட்டு பந்து விளையாண்ட இடத்திற்கு வந்து சேர்ந்தோம்.

மழைத்தூறல் இருந்தது, விடுதியில் கொடுத்த பொழுது போக்கு விளையாட்டுகளுக்கான கூப்பானில் நடைபெறும் பல்வேறு பொழுது போக்கு நிகழ்வுகளுக்கான இடம் அங்கு தான் இருந்தது, கொஞ்சம் உயரமானப் பகுதி அது கீழே இறங்க கடற்கரையில் முடிந்தது, அதாவது  ஒரு பக்கம் கடற்கரையில் விடுதி மறுபக்க கடற்கரையில் இந்த பொழுது போக்கு திடல். துப்பாக்கி சுடுவது மற்றும் வில் அம்பு ஆகியவற்றை செயல்படுத்த நமக்கு அனுமதி இருந்தது, 30 அம்புகளைக் கொடுத்தார்கள், எதிரே 30 மீட்டர் தொலைவில் இருந்த வட்டக் குறியில் (டார்கெட்) அடிக்க வேண்டும், நானும் மகளும் அம்புகளை எய்தினோம் (இந்த 'எய்' என்கிற தமிழ் வினைச் சொல்லில் இருந்து தான் Aim வந்திருக்குமோ ?) . பயிற்சிகள் இல்லாததால் பாதிக்கு மேல் டார்கெட்டில் விழவில்லை, அதன் பிறகு மழை பொழிந்ததால் அம்பு எய்தலை தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைக்கப்பட்டது. அங்கும் சில வட இந்தியர்கள் குழந்தைகளுடன் வந்து கரே முரே என்று பேசிக் கொண்டு வந்துவிட்டார்கள், பின்னர் துப்பாக்கி சுடுதலில் கொஞ்சம் நேரம் சுட்டுவிட்டு வந்தேன், முப்பது குண்டுகள் வரைக் கொடுத்தார்கள், இரண்டு மிமி நீளம் உள்ள மிக சிறிய ஈயக்குண்டு தான், பொருத்துவதும் எளிதாகத்தான் இருந்தது.  குறிப்பார்த்து துப்பாக்கிச் சுடுவது எளிதாகத்தான் இருந்தது. மழை கொஞ்சம் குறைந்திருந்தது, அடுத்து ? யானை ஏற்றம் குதிரை ஏற்றம் எல்லாம் அங்கே நடப்பதாகச் சொனனர்கள், ஆனால் அதெல்லாம் மாலை மூன்று மணிக்கு மேல் தானாம். அங்கிருந்து விடுதி இலவசப் பேருந்திற்கு ஒரு 20 நிமிடம் காத்திருந்து ஏறினோம், நான் முந்தைய நாள் இரவு உணவு வாங்கிய விடுதிக்கு அருகே இறக்கிவிட அங்குள்ள கடற்கரையை ஒட்டி நடந்தோம், சற்று தொலைவில் கடற்கரை படகு விளையாட்டுகளுக்கான பகுதி இருந்தது, அங்கும் வட இந்தியர்கள் தான் கடல் விளையாட்டுகளில் மும்மரமாக இருந்தனர். 

வட இந்தியர்களெல்லாம் பணக்காரர்களா ? பெயருக்குக் கூட தென்னிந்தியர்கள் ஒருவரையும் பார்க்க முடியவில்லை, வட இந்தியர்களைப் பொருத்த அளவில் பணக்காரர்கள் ஏழைகள் என்கிற இரண்டே வர்கம் உண்டு போலும், பணக்காரர்கள் குடும்பமாக வந்து நன்றாக நாடுகளை சுற்றிப் பார்த்து அனுபவிக்கிறார்கள். பணத்தை தண்ணீராக செலவு செய்கிறார்கள். அந்தப் பகுதியில் சற்று நேரம் நின்றுவிட்டு மணியைப் பார்க்க மாலை 2 ஐ நெருங்கியது, அங்கிருந்து பேருந்தை எடுத்து விடுதிக்கு வந்தோம், விடுதி முகப்பில் இந்தோனேசிய பாரம்பரிய சிறிய நிகழ்ச்சி ஒன்று நடந்து கொண்டு இருந்தது, சற்று நேரம் பார்த்துவிட்டு அறைக்குச் சென்று, ரெடிமேட் நூடுல்ஸ் உள்ளிற்றவற்றை தின்றுவிட்டு ஓய்வெடுத்துவிட்டு விடுதி மையப்பகுதிக்கு வந்தோம்.

மாலை 3 மணி, இந்த விடுதியை விட்டு பிறப் பகுதிகளைப் பார்க்கவே முடியாதா ? பேருந்தில் 10 கிமீ தொலைவில் உள்ள மற்றொரு கடைத்தெருவுக்கு கூட்டிச் செல்வதாகச் சொன்னார்கள், ஆனால் பேருந்திற்கு பெரியவர்களுக்கு 5 வெள்ளியும் குழந்தைகளுக்கு 3 வெள்ளியும் கட்டணமாம், எப்படியாவது இங்கிருந்து சென்றால் சரி தான் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தோம், அதற்குள் யானை ஏற்றமும் குதிரை ஏற்றமும் நினைவுக்கு வர, மீண்டும் காலையில் சென்ற பொழுது போக்குப் பகுதிக்குச் சென்றால் அங்கு உயரமான கோபுரத்தில் (டவரில்) இருந்து கயிற்றில் தொங்கிவரும் மற்றொரு செயல்பாடுகளும் துவங்கி இருந்தது, எனக்கு உயரம் அச்சமில்லை என்றாலும் மனைவியும் மகளும் விரும்பினார்கள், சிறுவனை நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன் என்று கூறிவிட்டு அவர்களை கயிற்றில் தொங்கிவரும் அந்த விளையாட்டுக்கு அனுப்பி வைத்தேன், 70 அடி உயர கோபுரத்தில்  50 அடி உயரத்தில் இருந்து கயிறு 200 மீட்டர் நீளத்திற்கு மற்றொரு உயரம் குறைவான பகுதியில் இணைக்கப்பட்டு இருக்கும், அதில் பாதுகாப்பு பட்டிகளைக் மாட்டிவிட்டு தொங்கவிடுகிறார்கள், 20 வினாடிகளில் மறுபக்கம் சறுக்கியபடி வந்துவிடமுடியும், அதில் தொங்கி வரும் போது கைகளை விரித்து வந்தால் பறப்பது போல் ஒரு அனுபவம் கிடைக்கும், அனுபவம் நன்றாக இருந்ததாக மனைவியும் மகளும் தெரிவித்தார்கள்.

அந்தப் பகுதிக்குச் சற்று கீழே யானைச்  ஏற்றத்திற்கான  இடம் இருந்தது, 7 யானைகள் வரை வைந்திருந்தார்கள், அதில் 4 பெண் யானைகளாம், 3 ஆண் யானைகளாம், யானை மீது பயணம் செய்பவர்கள் பாகனின் தொள் பட்டையைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொள்ள வேண்டும், அம்பாரியெல்லாம் கிடையாது, மகளும் மனைவியும் அச்சப்பட நான் மட்டும் தான் யானைச் ஏற்றத்திற்கு சென்றேன், அது இலவசம் தான், ஓட்டல் கட்டணத்துடன் இணைந்தது தனியாக பணம் கொடுக்கத் தேவை இல்லை. யானைகளில் ஏறுபவர்களும் பாகனும் காலணி அணிந்திருந்தனர், எனக்கு யானை கணபதி, வினாயகர் என்கிற எண்ணம் எல்லாம் எதுவும் இல்லை, அது தவிர்த்து உட்காரப் போகும் யானை ஆணா பெண்ணா (பெண் யானையும் பிள்ளையாரா ?) என்றெல்லாம் தெரியாது, இருந்தாலும் காலணியை கழட்டுவது என்றே நான் முடிவு எடுத்து இருந்தேன். காரணம் யானை மனிதர்களுடன் நெருக்கமாக, அன்பாகப் பழகும் ஒரு விலங்கு அதன் மீது காலணியுடன் ஏறுவதற்கு எனக்கு மனதில்லை.  நெல்லு மூட்டை அடுக்கிய மாட்டு வண்டியில் மூட்டை மீது ஏறி உட்கார்ந்திருப்பதைப் போன்று தான் இருந்தது, யானை அசைந்து நடக்க கொஞ்சம் அதன் தசைகள் அசைய, நமக்கு  இருக்கமான மூட்டையில் அமர்ந்திருப்பதைக் காட்டிலும் நொழ நொழ உணர்வு ஏற்படும்,  தொலைவில் பார்க்க பாறை உடம்பு போல் இருக்கும் யானை, மேல் அமர்ந்து பார்க்க முதுகில் கூரான முடிகள் நெருக்கமாக இருந்தது, மேலே துணி இருந்ததால் முடி என் உடலில் குத்தவில்லை. யானைப் பாகன் உற்சாகமாகப் பேசினார். 8 ஆண்டுகளாக பாகனாக இருக்கிறாராம், நாள் தோறும் அவருடைய ஊரில் இருந்து 30 கிமீ பைக்கில் வந்து செல்வாராம், ஊதியமாக சிங்கை வெள்ளி மதிப்பில் 700 வெள்ளிகள் கொடுக்கிறார்களாம். 7 யானைக்கும் சேர்ந்து 10 பேர் பணியில் இருக்கிறார்கள், யானை காடு போன்ற பகுதிகுள் நடந்து சென்றது, அங்கிருந்து சற்று சரிவில் ஏறிச் சென்றது, மேலே உட்கார்ந்திருக்கும் போது சற்று அச்சமாகத்தான் இருந்தது, தமிழில் தானே இருக்கிறது யானைக்கும் அடி சறுக்கும் பழமொழி. பயப்படாதீர்கள், யானை ரொம்பவும் வலிமையான விலங்கு நிதானமாக ஏறும் என்றார், 10 நிமிடங்களில் புறப்பட்ட இடத்திற்கு கொண்டு வந்து விட்டார், இறங்கி காலணிகளை அணிந்து கொண்டேன், அடுத்து யானைகளை வைத்து (வித்தை) காட்சியாம். துவங்க இருந்தார்கள், ஆனால் அதற்கு கட்டணம் பெரும் தலைக்கு 20 வெள்ளி, சிறியவர்களுக்கு 10 வெள்ளி. 50 வெள்ளி அழ என்னால் முடியாது தவிர யானை வித்தைகளை ஏற்கனவே சிங்கை விலங்கியல் பூங்காவில் பார்த்து 2 திங்கள் கூட ஆகாத நிலையில் அங்கிருந்து கிளம்பிவிட்டோம் ஒரு யானை ஏற்றத்திற்கான மற்ற கூப்பனும் பயன்படுத்தவில்லை.

மணி மாலை 4:30 ஆகி இருந்தது, விடுதிக்குச் சென்று கட்டணப் பேருந்தில் ஏறி அவர்கள் குறிப்பிட்ட விடுதிக்கு வெளியே 10 கிமீ தொலைவில் இருக்கும் கடைத் தெருவைச் சுற்றிப் பார்க்கலாம் என்று நினைத்து அதற்கான பேருந்து வந்ததும் ஏறினோம். விடுதி வளாகத்தைவிட்டு சோதனைச் சாவடி தாண்டி ஒரு சாலையில் பிரிந்து சென்றது வாகனம், அந்த பகுதிகள் உயரம் குறைவான மரங்களாலும், செடிகளாலும் புதர்கள் அடங்கிய காட்டுப் பகுதி நடுவே சாலைகள் அமைத்திருக்கிறார்கள்,  சாலைக்கு அருகே மின் கோபுரங்களும் இருந்தன. அந்தப் பகுதியில் சுற்றுலாத் தளங்கள் தவிர்த்து பொது மக்களுக்கான குடியிருப்போ, நகங்களோ இல்லை, சுமார் 20 கிமீ பரப்பளவில் பல்வேறு விடுதிகள் கட்டப்பட்டுள்ளன, 15 நிமிடப் பயணத்திற்கு பிறகு இது தான் அந்த கடைத் தெரு என்று ஒரு இடத்தில் பேருந்து நின்றது.

அந்த கடைத்தெருவின் பெயர் 'பசர் ஒளே ஒளே(Pasar/Bazar Ole Ole)' பெரிய ஷாப்பிங்க் காம்ப்ளெக்ஸுகள் இருக்கும் என்று நினைத்து வந்த இடத்தில் 20 மர வீடுகளை அமைத்து அதில் கடைகள் இருந்தன, அவற்றில் மசாஜ் குடில்கள் மற்றும் சுற்றுலா பரிசு பொருள்கள், உணவு பொருள்கள் விற்கும் கடைகள் தவிர்த்து எதுவும் இல்லை, பேருந்து கட்டணமாக 13 வெள்ளிகள் செலுத்தி வந்தது இதைப் பார்க்கத்தானா ?

திரும்பப் போகலாம் என்று பார்த்தால் அடுத்து பேருந்து ஒரு மணி நேரம் சென்று தான் கிளம்புமாம், ஒரு மணி நேரம் அங்கே பொழுதை ஓட்டுவது கடுப்பாகத்தான் இருந்தது, அங்கு தண்ணீர் பாட்டில் விலை குறைவாக இருந்தது 2 வெள்ளிக்கு இரண்டு பாட்டில் கிடைத்தது, இதுவாவது விலைக் குறைவாக இருக்கிறதே என்று நினைத்தே வாங்கினேன், பின்னர் அக்கம் பக்கம் வீடுகளுக்குக் கொடுக்க நினைவுப் பொருள்கள் சில வற்றை வாங்கினோம், இளநீர் கிடைத்தது ஒரு இளநீர் 3 வெள்ளி, பெரிய இளநீர் தான் என்றாலும் அதே இளநீர் ஜோகூரில் 3 ரிங்கிட் அதாவது அந்த விலையில் பாதிக்கும் குறைவே, மலேசியாவை ஒப்பிட இந்தோனேசியா ஏழை நாடு தான். இங்கு விலைகள் எல்லாம் டிமாண்ட் என்ற வகையில் ஏற்றமாகவே விற்கிறார்கள், சுற்றுலாவருபவர்களுக்கு வேறு எங்கேயும் வாங்க வாய்ப்பில்லாத நிலையில் அவர்களிடம் இருந்து கரந்துவிட முடியும் என்றே விலைக் கூடுதலாகவே விற்கிறார்கள். கடைத்தெரு என்று விடுதி காட்டிய இடமும் விடுதியினரால் புறநகரில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதைத் தவிர்த்து சிறப்பாக அதில் ஒன்றும் இல்லை, மசாஜ் செய்து கொள்ளாதவர்கள், உணவு விடுதிக்குள் செல்லாதவர்கள் தவிர்த்து மற்றவர்களுக்கு அந்த இடத்தில் 10 நிமிடத்திற்குமேல் வேலை இல்லை. ஒரு மணி நேரத்தை நகர்த்திவிட்டு பேருந்து நின்ற இடத்திற்கு வந்து பேருந்தில் ஏற பேருந்து புறப்படது, மாலை 6:30 ஆக விடுதிக்கு வந்து சேர்ந்தோம்.

விடுதிக்கு பின்னே இருந்த மாலை நேரக் கடற்கரையில் சற்று நேரம் சுற்றிவிட்டு அலைகளில் கால் நனைத்துவிட்டு விடுதி அறைக்கு வந்தோம், பொடியன் பெரிதாக பிரச்சனைகள் ஒன்றும் செய்யவில்லை, அவ்வப்போது ஐபோனைக் கேட்டு அடம்பிடித்து வாங்கி விளையாடினான். இரவு உணவு ? நேற்று சாப்பிட்ட நாண் வகை உணவு இன்னிக்கும் சாப்பிட சலிப்பு என்றார்கள் மகளும் மனைவியும், பின்னர் விடுதியில் அமைந்த உணவகத்தில் அறைக்கே உணவு எடுத்து வந்து தரும் ஏற்பாடுகள் இருந்ததால் வெஜிடேரியன் ப்ரைட் ரைஸ் மற்றும் ப்ரைட் நூடுல்ஸ் பட்டியலில் இருக்க அதைத் தேர்வு செய்து அழைத்துக் கேட்டுக் கொள்ள உணவு வந்து சேர்ந்தது, ஒரு ப்ளேட் 12 வெள்ளி மொத்தம் 24 வெள்ளி அதனுடன் சேவைக்கட்டணம், வரி உள்ளிட்டவைச் சேர்த்து 30 வெள்ளிக்கு கட்டண ரசீதும் வந்தது, பகிர்ந்து சாப்பிட்டுவிட்டு போததற்கு ரெடிமேட் நூடுல்ஸ் போட்டு சாப்பிட்டுவிட்டு, தொலைகாட்சியை ஓடவிட்டோம் சிங்கை தொலைகாட்சியின் மணல் கயிறு திரைப்படம் ஓடிக் கொண்டு இருந்தது, படுத்தப்படியே பார்த்துக் கொண்டு இருந்தோம், நான் பாதியில் தூங்கிவிட்டேன். 

அடுத்த நாள் பெரிய திட்டம் ஒன்றும் இல்லை, அதற்கு வாய்ப்புகளும் இங்கு இல்லை, 

மறுநாள் நன்பகல் விடுதி அறையை ஒப்படைக்க வேண்டும், அதுவரை என்ன செய்வது ?

திரும்பவும் போக விரும்பாத சுற்றுலாத் தளம் - 1 !

மனித வாழ்க்கையில் வேலை, உண்ணுவது உறங்குவது தவிர்த்து பொழுது போக்கும் ஒரு பகுதி தான், அவ்வப்போது மாறுபட்ட சூழலை தூய்துவருவதன் மூலம் அன்றாட வாழ்க்கையில் புத்துணர்வைக் கூட்டிக் கொள்ள முடியும், இங்கு சிங்கையில் ஜூன் திங்கள் முழுவதும் பள்ளிவிடுமுறை தான், குழந்தைகளைக் கூட்டிச் செல்ல புதிய  இடமாகவும், செலவுக் குறைவாக இருக்க வேண்டுமே என்று எண்ணி அருகே இந்தோனேசியா தீவுடன் இணைந்த பின்டன் (Bintan) தீவிற்கு செல்ல முடிவெடுத்து மூன்று நாள் இரு இரவு (3D2N) பயணத்திற்கு ஏற்பாடு செய்தோம்.

******

கடந்த வியாழன் முதல் சனி வரை சுற்றுலாவில் இருப்பது என்று முடிவாகி இருந்தது, 'பின்டன்' தீவு சிங்கையில் இருந்து கடல் வழியாக விசைப்படகு பயணத்தில் 45 நிமிடத்தில் அடையும் தொலைவில் இருக்கிறது, நாடுவிட்டு நாடு பயணம் என்பதால் கடவு சீட்டு இத்யாதிகளுடன் அதே போன்று 2 மணி நேரத்திற்கு முன்பாகச் சென்று வழிமுறைகளை முடித்துக் கொள்ள வேண்டும், படகு முனையமும் சாங்கி விமான நிலையத்திற்கு அருகே தான் உள்ளது, பேருந்து அல்லது வாடகை உந்திகளில் அந்த முனையத்தை அடைய முடியும். படகு முனையத்தில் உணவுக் கடைகள் உண்டு, விலைகள் வெளியே இருப்பதைக் காட்டிலும் ஒன்னறை மடங்கு கூடுதல். மாலை 3:00 மணி படகு பயணத்திற்கு 1 மணிக்கெல்லாம் முனையத்திற்குச் சென்று குடிநுழைவு சோதனைகளை முடித்துக் கொண்டு விசைப்படகிற்காக 30 நிமிடங்கள் காத்திருந்தோம்.

300 பேர்கள் அமர்ந்து செல்லக் கூடிய சுற்றிலும் கண்ணாடி சன்னல்கள் அமைக்கப்பட்ட குளிர்சாதன பெரிய விசைப்படகு எங்களை ஏற்றிக் கொண்டு புறப்பட்டது, இரண்டு அடுக்குகளாக இருந்த படகில் மேல் தளம் உயர்வகுப்பு பயணிகளுக்காகவும், முதல் தளம் மற்றபயணிகளுக்காகவும் ஒதுக்கி இருந்தனர் படகு முற்றிலும் பயணிகளால் நிறைந்திருந்தது, ஒரு நாளைக்கு இரண்டு பக்கமும் இரண்டு படகுகளில் 5 ஏற்றங்களில் (சவாரி)  சுமார் 1500 + 1500 பயணிகளை சிங்கப்பூருக்கும் - பின்டனுக்கும் இடையே பயணிக்க வைக்கிறார்கள், அதாவது சிங்கப்பூர் படகு முனையம் / துறையில் இருந்து ஒரு நாளைக்கு 1500 பேரை பின்டனுக்குச் சென்று சேர்க்கிறார்கள். பிற படகுகள் மற்றும் விமானம் உள்ளிட்ட பிற போக்குவரத்து வழிகளில் இருந்தும் நாள் ஒன்றுக்கு ஏறக்குறைய 2000 சுற்றுலாப் பயணிகள் பின்டனை வந்து அடைகிறார்கள்.

நாங்கள் சென்ற படகு நிரம்பி இருந்தது, குடிக்க இலவச பானம் எதுவும் கொடுக்கவில்லை, ஆனால் படகில் சிறிய திண்பண்ட மற்றும் பானக் கடை ஒன்று இருந்தது, பசி தாகம் என்றால் வாங்கலாம் என்பது தவிர்த்து பொழுது போக்குக்கு கொறிக்க வாங்கினால் கை புண்ணாகிவிடும் விலை கூடுதலாகத் தான் இருந்தது. தெரிந்திருந்தால் வெளியில் இருந்து வாங்கி வந்திருக்கலாமே ந்ன்று நினைத்தேன், பையன் படகுக்குள் ஓடிக் கொண்டு இருக்க அவனைத் துறத்தி துறத்தி இழுத்து வந்து உட்கார வைக்க 45 நிமிடங்களும் ஆகி முடிக்க படகு பின்டன் முனையத்தை அடைந்திருந்தது. மாலை மறுபடியும் 3 மணி தான். இங்கு சிங்கையைக் காட்டிலும் ஒரு மணி நேரம் நேரக் குறைவு.

வழக்காமான குடி நுழைவு சோதனைகள் இந்திய கடவுச் சீட்டுகளுக்கு 10 அமெரிக்க வெள்ளி குடி நுழைவுக் கட்டணமாக வாங்குகிறார்கள், உடைமைகளை இழுத்துக் கொண்டு வெளியே வந்தோம், பையன் அவன் தான் இழுக்கனும் என்று ஒரே அடம், அவன் இழுத்துச் செல்வதைப் பார்த்தோர்கள் அனைவரும் புன்னகையுடன் கடந்து சென்றார்கள், பின்டன் படகு முனையத்திற்கு வெளியே நாட்டுச் சின்னமாக இறக்கை விரித்த பருந்தின் சிலை இருந்தது. தங்கும் விடுதியின் பேருந்தும் ஆட்களும் வந்திருந்தார்கள், அந்த விடுதிக்குச் செல்லும் அனைவரின் உடைமைகளையும் பெற்றுக் கொண்டார்கள், பையன் கொடுக்கமாட்டேன் என்று அழுது அடம்பிடித்தான், பின்னர் ஒருவாரு அமைதியடைய வைத்து பேருந்துனுள் ஏறி அமர்ந்தோம். பேருந்து புறப்பட்டது.

15 நிமிடத்தில் ஒரு சோதனைச் சாவடியைக் கடந்து விடுதியின் முகப்பில் இறக்கிவிட்டது,  முகப்பில் யானை சிலைகள், வண்ண மீன் குளங்களுடன் விடுதி இருந்தது, அனைவருக்கும் வரவேற்பு பானம் வழங்கினார்கள். வரவேற்பு அறைக்குச் சென்று பதிவு செய்துவிட்டு (ஏற்கனவே முன்பதிவு செய்த விடுதி தான்)  , இந்த விடுதியின் பெயர் நிர்வாணா ரிசார்ட் ஓட்டல், ஐந்து நட்சத்திர வசதி கொண்டதாம், மிகப் பெரிய கட்டிடமாக இல்லாமல் கடற்கரைப் பகுதிக்கு ஏற்ற வகையில் நீளவாக்கில் வளைவாக மூன்று மாடிகளாகக் கட்டி இருந்தார்கள். அறை எண் மற்றும் சாவியைப் பெற்றுக் கொண்டு அறைக்குச் சென்றோம்,  பொழுது போக்கு விளையாட்டுகளுக்கான பற்றுச் சீட்டுகளையும் கொடுத்திருந்தார்கள், அறையின் சன்னலைத் திறந்தால் எதிரே நீலவண்ணத்தில் அமைதியான கடற்கரைத் தெரிந்தது. அறையில் சிறிது நேரம் இளைப்பாறி விட்டு விடுதி மையத்திற்கு வந்து கடற்கரைச் சென்றடைந்தோம். செல்லும் வழியில் நீச்சல் குளம் அமைத்திருந்தனர்.

கடற்கரையில் 20 செமி உயர அலைகள், களங்கள் அற்ற தெளிவான தண்ணீர், ரவாவை மாவாக அரைத்தது போன்று மென்மையான கடற்கரை மணல், குழந்தைகளுக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது, கடலில் கால் நினைத்துவிட்டு கடற்கரை ஓரமாக நடந்தோம், இரண்டு மரங்களுக்கு இடையே வலையூஞ்சல் கட்டி இருந்தனர், அதில் கொஞ்ச நேரம் ஆடிவிட்டு அப்படியே நடக்க அருகில் ஜெல்லி மீன் குறித்த எச்சரிக்கை அறிவிப்பு இருந்தது, இன்னும் சற்று தள்ளி நடக்க வழித்தடங்கள் பிரிந்து ஒன்று விடுதியை நோக்கியும் மற்றொன்று நேராகவும் சென்றது, விடுதிப் பக்கம் உள்ள பாதையில் நடந்தோம், அங்கே முயல்கள், எலிமான் போன்ற விலங்குகளையும், கிளிகள், வல்லுறு மற்றும் பருந்து ஆகியவற்றை வைத்து அறைகள் அமைத்து காட்சிக்காக வைத்திருந்தனர், அதைத் தாண்டி ராஜநாகம், மலைப்பாம்பு ஆகியவற்றின் குடில்களும், முதலைகள், ஆமைகள் மற்றும் மீன்கள் ஆகியவற்றிற்கான காட்சி இடங்களும், அதைத்தாண்டி மான்களுடன் ஒரு தோட்டப் பகுதியும் இருந்தது, இன்னும் சற்று நடக்க விடுதி முகப்பு வந்துவிட்டது.

பின்னர் அங்கிருந்து விடுதிக்கு முன்பான வழித்தடத்தில் நடக்க அது அங்கு அன்றாடம் நடைபெறும் விளையாட்டுகள் மற்றும் பொழுது போக்கு நிகழ்வுகளின் இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்றது, பொழுதும் இருட்டத் துவங்கியதால் அருகே இருந்த பொழுது போக்குக் கூடத்திற்குள் நுழைந்தோம், அது ஒரு உருட்டு பந்து கூடம் (பவுலிங்), எங்களுக்கு கொடுத்த பற்றுச் சீட்டில் இலவசமாக அங்கு விளையாட அனுமதி இருந்தது, ஆனாலும் காலுறை மற்றும் அவர்கள் தரும் காலணிகளை அணிந்து தான் விளையாட வேண்டுமாம், அதற்கு கட்டணம் 4 வெள்ளி. வேற வழி ? பற்றுச் சீட்டைப் பயன்படுத்த வேண்டும் மகளும் விளையாட ஆவலாக இருந்தாள். இரண்டு ஆட்டங்கள் விளையாடினோம், தண்ணீர் விலை விசாரித்தேன், 1 1/2 லிட்டர் பாட்டில் 9 வெள்ளியாம், தலை சுற்றியது. பின்னர் விடுதிக்கு வந்தோம். மாலை 7:30 ஆகி இருந்தது, காலையில் சாப்பிட்ட பிறகு, விடுதிக்கு வந்ததும் எடுத்து வந்த இட்லிகள் தவிர்த்து உணவாக எதுவும் சாப்பிடவில்லை, அவ்வப்போது எடுத்து வந்த திண்பண்டங்கள் ஓரளவு பசியை கட்டுப்படுத்தி இருந்தாலும் இரவு உணவுக்கு ஏதாவது சாப்பிட்டே ஆகவேண்டும். சைவம் சாப்பிடும் எங்களுக்கு என்ன கிடைக்கும் ? அந்த விடுதி வளாகம் மிகப் பெரிய கேம்பஸ் போன்றது அதனுள் பல விடுதிகளை அவர்களே அமைத்திருக்கிறார்கள், வெளி ஆட்கள் யாரும் வரமுடியாத அளவுக்கு கட்டுப்பாடு மிக்க இடம், அதனுள்ளேயே பல்வேறு இடங்களுக்குச் சென்றுவர பேருந்துகள் வைத்திருக்கிறார்கள், கட்டணம் எதுவும் கிடையாது, 30 நிமிடத்திற்கு ஒரு முறை சென்றுவரும், இந்திய உணவு 'மாயாங்க் சாரி' என்னும் பெயர் கொண்ட விடுதியில் அமைந்துள்ள உணவகத்தில் கிடைக்கும் என்றார்கள். இந்திய உணவு என்ற பெயரில் வட இந்திய 'சுட்ட சப்பாத்தி(Naan)' வகை உணவே இருப்பதாக உணவுப் பட்டியலையும் காட்டினார்கள், அனைவரையும் அறைக்குச் செல்லச் சொல்லிவிட்டு நான் உணவு வாங்கி வருவதாகச் சொன்னேன், விடுதி வளாகப் பேருந்தில் ஏற வட இந்தியக் கூட்டம் ஒன்றும் ஏறி கரே முரே என்று கத்திக் கொண்டு வந்தார்கள், ஐந்து நிமிடப் பயணத்தில் உணவகம் வந்தது, வட இந்தியர்களும் இறங்கிக் கொண்டனர்.

இரண்டு செட் 'நான்' மற்றும் அதற்கான கறிகளை வாங்கினேன், விலை ? அரசு வரி, சேவை வரி உள்பட 35 வெள்ளிகள், இதே உணவுப் பொருள் சிங்கையில் இதில் 60 விழுக்காடு தான் இருக்கும். 'நான்' தவிர்த்த கறி (பன்னீர் பட்டர், பருப்பு) மசலாக்கள் எல்லாம் ஏற்கனவே அடைத்து வைத்த (MTR Ready-made) பாக்கெட்டுகளை எடுத்து சூடாக்கித்தான் தருகிறார்கள் பிறகு ஏன் கொள்ளை விலை ? யோசிக்க, வியாபார சூத்திரம் என்பதே இன்றைய உலகில் வாய்ப்புகள் உள்ள இடத்தில் கூடுதலாக விற்று லாபம் பார்ப்பது தானே என்று நினைப்பதைத் தவிர்த்து வேறொன்றும் தோன்றவில்லை, அருகில் சுற்றுலா பரிசு பொருள்கள் விற்கும் கடையில் தண்ணீர் பாட்டில் 3 வெள்ளிகளுக்குத் தருவதாகச் சொன்னார்கள், பாட்டில் ஒன்றுக்கு முன்பு விடுதிக்கு அருகே இருக்கும் கடையில் அதே பாட்டில் தண்ணீர் 9 வெள்ளிகள். அதை  ஒப்பிட்டு இரண்டு பாட்டில் வாங்கினேன், திரும்பவும் பேருந்து எடுத்து விடுதிக்கு வந்து சாப்பிட்டுவிட்டு, பருப்பு மசாலா கெட்டுப் போய் இருந்தது மற்றதெல்லாம் பரவாயில்லை. நாளைக்கு என்னச் செய்வது ? எங்கே சுற்றுவது  ? என்று பயண வழிகாட்டி அட்டைகளைத் தேடினால் அந்த சுற்றுலா தளம் தவிர்த்து வெளியே சென்றுவர வாடகைக் கார் கட்டணங்கள் எல்லாம் தலையைச் சுற்றும் அளவுக்கு 80 வெள்ளி, 100 வெள்ளி என்றெல்லாம் போட்டிருந்தார்கள். சுற்றுலா என்று கிளம்பி வந்தது தனித் தீவில் சிக்கிக் கொண்டது போல் உணர்வு ஏற்பட்டது. இரண்டு காரணம் அங்கு பொருள்களின் விலை சிங்கையைக் காட்டிலும் மிகுதி, அந்த வளாகத்தைத் தவிர்த்து வேறு எதுவும் பார்க்கச் செல்ல இயலாது.

பேசாமல் வேறு எங்காவது சென்று வந்திருக்கலாமோ ? என்று நினைத்தவாறு...

தொலைகாட்சியை ஓடவிட்டு சிறிது நேரம் பார்த்துவிட்டு தூங்கிவிட்டோம்.

தொடரும்...

அரசு அதிகாரி + கார்ப்ரேட் ஒப்பந்தம் = (பாலியல்) குற்றம் !

தவறான நபர் அரசு நிறுவனங்களில் தலைமைப் பொறுப்பில் இருந்தால் அந்த நபரால் ஏற்படும் சமூகக் குற்றங்கள் எந்த அளவுக்கு பொது மக்கள் மனதில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் என்பதை இந்த குற்ற வழக்கு எடுத்துக்காட்டுகிறது (விவரம் கீழே) , கூடவே கார்ப்ரேட் நிறுவனங்கள் விற்பனைகளின் சாதிக்க எந்த அளவுக்கு கீழ் இறங்குகின்றன என்பதையும் காட்டி இருக்கிறது இந்த வழக்கு. அரசு நிறுவனங்களின் தலைமைப் பொறுப்புகளும் அரசியல்வாதிகளின் தலைமையும் மக்களுக்கான சேவை ஆற்றுபவை என்கிற புரிந்துணர்வில் தான் அந்த பதவிகள் மீது மக்கள் வைத்திருக்கும் நன்மதிப்பு, அதற்கு ஈடாக அவர்களுக்கு ஊதியமும், பாதுகாப்பு உள்ளிட்ட வசதிகளை அவர்கள் பெற்றுக் கொள்கிறார்கள், இவற்றை பதவி சுகம் என்னும் நோக்கில் அவர்கள் அணுகும் போதும் அவற்றின் பொறுப்புகள் மீதான தனது அனுமதிக்கப்பட்ட ஆளுமைகளை (மாட்டிக் கொள்ளாமல்) தன்னலத்திற்காக பயன்படுத்த முடியும் என்று அவர்கள் (கீழ்) இறங்கும் போது அவர்கள் குற்றம் இழைத்தவர்கள் ஆகிறார்கள், அதாவது பதவியை தன் விருப்பத்திற்காகப் பயன்படுத்திக் கொண்டது என்கிற குற்றம். அதை அதிகார துஷ்ப்ரோயகம் என்று சொல்லுவார்கள்.

*****

சிங்கப்பூரில் தற்காப்புப் படை அதாவது தீயணைப்பு துறை இயற்கைப் பேரிடர் தற்காப்பு  உள்ளிட்டவைகளை உள்ளடக்கியத் துறையின் தலைமைப் பொறுப்பில் பணியாற்றியவர் ஒருவர், தனது துறைக்கு தேவையான பாதுகாப்புச் சாதனங்களை தனியார் நிறுவனங்களிடம் பெற ஒப்பந்த (டென்டர் ) உரிமம் கொடுப்பதற்கு லஞ்சமாக அந்நிறுவனங்களின் விற்பனைப் பிரிவு தலைமைப் பொறுப்பில் இருந்த பெண்களிடம் பாலியல் சேவையை பெற்றிருக்கிறார் என்பதே குற்றம். மொத்தம் மூன்று நிறுவனங்களின் விற்பனைப் பிரிவு மேலளாராகப் பணியாற்றியப் பெண்களிடம் தனது இச்சையை தீர்த்துக் கொண்டுருக்கிறார் அந்த அதிகாரி, இவையெல்லாம் அவர் பணியில் இருந்த காலத்தில் பணியிடையே நடந்த பாலியல் குற்றங்கள். இத்தனைக்கும் அந்த நபர் திருமணம் ஆனவராம், வயதும் 52 ஐ கடந்துவிட்டிருக்கிறது. மிகச் சிறந்த அதிகாரியாகப் பணியாற்றி பதவி உயர்வும் பதங்கங்களும் பெற்று அந்த உயர் பதவியை அடைந்திருக்கிறார் என்று சொல்கின்றன செய்திகள்.

இவரது திருமணம் தாண்டியா பாலியல் உணர்வு பேராசைக்கு பலியான பெண்களில் இருவர் 40 வயதைக் கடந்தவர்கள், ஏற்கனவே திருமணம் ஆகி குழந்தைகளுடன் இருப்பவர்கள், ஒருவர் மட்டுமே திருமணம் ஆகாதவர், இந்த வழக்கும் விபரமும் வெளியான போது அந்தப் பெண்களின் பெயர்களும் அவர்கள் வேலைப் பார்த்த நிறுவனங்களின் பெயர்களும் வெளியாக அந்தப் பெண்களின் குடும்பங்கள் சிதையும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளது, அந்த நிறுவனங்களின் வேலைப் பார்ப்பவர்கள் இதை நம்ப முடியாத செய்தியாக மென்று கொண்டு இருக்கின்றனர்.

சிங்கப்பூரில் லஞ்சமாக பணம் பொருள் பெற்றுக் கொள்வது மாபெரும் குற்றம், மிகக் கடுமையான சிறை தண்டனை உண்டு என்று தெரிந்தும், பொருளாகப் பணமாகப் பெற்றால் தானே குற்றம் என்று நினைத்தாரோ என்னவோ பெண்களையே பயன்படுத்திக் கொள்வது குற்றம் இல்லை என்று நினைத்தாரோ தெரியவில்லை, பொதுவாக உயர்பொறுப்பில் உள்ளவர்கள் தன்னை மீறி தன்னைப் பற்றிய குற்றச் சாட்டு வெளியே சென்றுவிடாது என்று நம்புவார்கள், அரசியல்வாதிகள், அரசு அலுவலர்கள் குற்றம் செய்வதற்கு இதுவே அடிப்படைக்காரணம், இதில் பாதிக்கப்பட்ட பெண்களில் யாரோ ஒருவர் தகவலை ஊடகம் அல்லது அரசின் அமைச்சுகளுக்கு நேரடியாகக் கொண்டு செல்ல அடுத்தடுத்த விசாரணைகள் மூலம் இந்த பாலியல் மோசடிகள் அம்பலத்திற்கு வந்துள்ளது என்று நினைக்கிறேன், எப்படி அந்த உயர் அலுவலர் சிக்கினார் என்பது ஊடகங்களில் இன்னும் வெளியாகவில்லை.

இந்த குற்றச் செயல் மூலம் தெரியவருவது கடுமையான சட்டங்கள் மட்டுமே குற்ற மனப்பான்மையை முற்றிலும் நீக்கிவிடாது, தலைமைப் பொறுப்பில் உள்ளவர்கள் அனைவரும் உத்தமர்களாக இருப்பார்கள் என்று நம்புவதற்கில்லை, பொது மக்களை விட அவர்களே மிகவும் கண்காணிக்கப்பட வேண்டியவர்கள் ஏனெனில் குற்றம் செய்யவும் அதை மறைக்கவும் அவர்களிடம் அதிகாரங்கள் கையில் இருப்பதால், அவர்கள் மூலமாக குற்றங்கள் நடைபெற போதிய வாய்ப்புள்ளது.

இரண்டாவதாக மோசமான கார்ப்ரேட் நிறுவன செயல்பாடுகள், தன் நிறுவன விற்பனை வளர்ச்சிக்கு அதன் பொறுப்பில் பணியாற்றுபவர்களிடம், குறிப்பாக பெண் பெறுப்பாளர்களிடம் அழுத்தம் கொடுத்து சாதிக்கச் சொல்லிவருவது. இதில் ஈடுபட்ட பெண்கள் வெறும் பலியாடுகள் தான், அவர்களால் செய்ய முடியாவிட்டாலும் நிறுவனங்கள் வேறு பெண்களை அதில் ஈடுபடுத்தி சாதித்துக் கொள்ளத்தான் முயலும், மற்றப் பெண்களுக்கு அந்த கொடுமைகள் நடைபெறுவதைவிட தானே இதில் இறங்கிவிடலாம் என்று அப்பெண்கள் நினைத்தார்களோ என்னவோ. எந்த ஒரு உயர்பொறுப்பில் உள்ள ஒரு பெண்ணும் இதை விரும்பிச் செய்திருக்க வாய்ப்பில்லை.

நடிகைகள் மீது நாட்டம் கொள்ளும் தொழில் அதிபர்கள், அரசியல்வாதிகள், உயர் அதிகாரிகள் போல் இந்த ஆள் உயர் பொறுப்பில் உள்ள பெண்களிடம் இச்சையைத் தீர்த்துக் கொள்ளும் ஆவல் கொண்டவனாக இருந்திருக்கிறான், அதற்கு தனது பதவி அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி இருக்கிறான்.

******

சிங்கப்பூர் ஊடகங்களில் கடந்த நான்கு நாட்களாக இது தான் தீயான செய்தி. குறிப்பிட்ட குற்றம் முற்றிலும் நிருபனம் செய்யப்படும் போது குறிப்பிட்ட நபருக்கு பிரம்படிகளும், பத்து ஆண்டு சிறை தண்டனையும் உண்டு, மிரட்சியுடன் பார்த்த காவலர்கள் இனி இந்த நபரை அருவெறுப்பாகப் பார்பார்கள்,  ஒன்று அல்ல மூன்று பெண்களின் பெயர்கள் வரை இதில் அடிப்படுவதால் சிக்கவைக்கப்பட்டுள்ளார் என்று சொல்லவும் ஒன்றும் இல்லை.

இணைப்பு :   http://www.asiaone.com/News/Latest%2BNews/Singapore/Story/A1Story20120125-323860.html

காணாமல் போனவை - கிணறு !

நீச்சல் தெரியாதவரை எனக்கு கிணறுகளை எட்டிப் பார்த்தால் தலை சுற்றும், பிறகு தப்பித் தவறு நீச்சல் கற்றுக் கொண்டபிறகு எந்த பயமும் இன்றி மேலே வரும் வழி இருக்கும் கிணறுகளில் மேலே இருந்து குதித்து குளித்து மகிழ்ந்திருக்கிறேன், கிணறுகளின் காலம் இரண்டு ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேலானவை என்று குறிக்க நாம் திருகுறளின் தொட்டணைத் தூறும் மணற்கேணிக் குறளை எடுத்துக் கொள்ள முடியும், அணைக்கட்டு நீர்பாசனங்கள், நீர்தேக்கங்கள் இல்லாத காலத்தில் நீர் ஆதாரமாக கிணறுகளைத் தான் தோண்டி பயன்படுத்தி வந்தனர், 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்புவரை கிணறுகளின் பயன்பாடு இன்றியமையாததாக இருந்தது. பின்னர் அடிக் குழாய்கள் (அடி பைப் / அடி பம்ப்) வந்த பிறகு கிணறு தோண்டும் வழக்கம் படிப்படியாகக் குறைந்தது, காரணம் தோண்டுவதற்கும் அதனை பராமரிப்பதற்கும் ஆகும் செலவுகளைவிட நல்ல தூயத் தண்ணீரை அடி பம்புகள் தந்துவிடுவதால் கிணறு தோண்டுவதற்கு ஒதுக்க வேண்டிய பணம் மற்றும் இட வசதிகள் ஆகியவற்றை கருத்தில் கொண்டு கிணறு தோண்டும் வழக்கம் முற்றிலுமாக குறைந்தது. கிணறுகள் ஓரளவு வசதிப்படைத்தவர்களின் வெளிப்படையான அடையாளமாகவும் இருந்தது, கிணறு உள்ள வீடுகள் வசதியானவர்களின் வீடுகளாக இருந்தன, பெரும்பாலும் விவசாயம் சார்ந்த, விற்பனைச் சார்ந்த தொழில் செய்பவர்களின் வீடுகளில், பார்பன குடியிருப்புகள் (அஹ்ரகாரம்) கிணறுகள் இருக்கும், மற்றபடி ஏழை எளியவர்களுக்கான பொதுக் கிணறுகள் அங்காங்கே இருந்தன. குளங்களைப் போன்று சாதிக் கட்டுப்பாடுகள், குறிப்பிட்ட கிணற்றில் தண்ணீர் எடுக்கும் சாதி உரிமை மற்றும் தீண்டாமைகளின் ஊற்றாகக் கூட கிணறுகள் பயன்படுத்தப்பட்டன. எந்த ஒரு இந்துக் கோவிலிலும் குளம் இல்லாவிட்டாலும் அங்கு ஒரு கிணறு இருக்கும், காரணம் அன்றாட பூசைகளுக்கு முன்பாக சிலைகளையும் சுற்றுகளையும் (பிரகாரம்) கழவ தொலைவில் இருந்து தண்ணீர் கொண்டுவருவதைவிட கோவிலினுள்ளேயே கிணறுகளை அமைத்திருந்தது வசதியாக இருந்தது. 

கிணறுகளின் எண்ணிக்கைக் குறைந்து போக மக்களின் ஆர்வமின்மை என்பதைவிட நிலத் தடி நீர் எட்டாத அளவுக்கு கீழே சென்றதாலும் ஆண்டு முழுவதும் ஊறாத நிலையில் கிணறுகளைத் தோண்டுவதும் அதைப் பராமரிப்பதும் தேவையற்ற செலவுகளைத் தரும் என்பதால் கைவிட்டுவிட்டனர், முனிசிபல் தண்ணீர், குழாய் வழியாக கிடைக்கத் துவங்கியதும் புதிய கிணறுகளுக்கான தேவை என்பது கிட்டதட்ட இல்லாத நிலையில் அவை வாழ்க்கையின் இன்றியமையாத அன்றாடத் தேவைகளில் இருந்து விடுபட்டுவிட்டது.  30 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை 10 அடியில் கிடைத்த தண்ணீர் தற்போது 100 அடி தோண்டினால் தான் கிடைக்கும் என்ற நிலையில் அதுவும் ஆண்டு முழுவதும் கிடைக்காது என்ற நிலையில் கிணறுகள் தோண்டுவது முற்றிலும் நின்று போனது. பழந்தமிழ் கதைகளாக கிணறுகள் தொடர்புடைய கதைகள் நிறைய உண்டு, நல்லத் தங்காள் கதையில் குழந்தைகளுடன் பாழும் கிணற்றில் தற்கொலை செய்து கொள்வதாக எழுதப்பட்டுஇருக்கும். பராமரிக்காமல் இருக்கும் திறந்த கிணறுகளை பாழும் கிணறு என்பர், மக்களின் இடப் பெயர்ச்சி மற்றும் வெட்டப்பட்ட குளங்கள் இவற்றினால் கிணறுகள் பயன் குறையும் போது அவற்றைச் சுற்றிலும் புதர்கள் ஏற்பட தவளைகள், பாம்புகள் அவற்றின் இருப்பிடமாக ஒரு கிணறு மாறிய பிறகு அவற்றை பாழும் கிணறு என்ற நிலையை அடைந்து அச்சப்பட வைக்கும் ஒரு இடமாக மாறிவிடும், கிராமத்தினரின் கொலை தற்கொலைகளுக்கு இந்தப் பாழும் கிணறுகள் வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருந்தன.

வீடுகட்டுவதற்கு பார்க்கப்படும் சோசியம், நேரம், நாள் நட்சத்திரம் கிணறுவெட்டவும் பார்க்கப்பட்டது, 'கிணறு வெட்ட உகந்த நாள்' போன்ற வாஸ்து சாத்திரங்களும் உண்டு. காரணம் கிணறுவெட்டுவது பெரும் பொருள் செலவு என்பதால் தேவையான தண்ணீர் ஊற்றாக அது இருக்குமா இருக்காதா ? என்பதையெல்லாம் சோசியம் பார்த்து தான் முடிவு செய்தனர். சுட்ட செங்கல்லும் சுண்ணாம்பு கலவையும் கிணறுகளின் உள் சுவர்களை அமைக்கப்பயன்படுத்தினர், அதனுள் படிக்கட்டுகள் அல்லது ஏறிவரும் வசதிகள் ஆகியவற்றை ஏற்படுத்தினர், பின்னர் சிமெண்ட் புழக்கத்திற்கு வந்த பிறகு சிமெண்ட் வட்டக் குழாய்களை மேலே இருந்து வட்டமாக தோண்டி வைக்க, அதன் பிறகு கிழே தோண்ட தோண்ட அந்த குழாய் கீழே இறங்கும், பின்னர் அதன் மீது மற்றொரு சிமெண்ட் குழாயை வைத்து முழு ஆளத்திற்கு சிமெண்ட் குழாய்கள் அமைக்கபட்டு இருக்கும், இரு குழாய்களுக்கு இடையேயான இடைவெளி மற்றும் துளைகள் கிணற்றின் புறத்தில் ஊறும் தண்ணீரை கிணற்றுக்குள் சேமிக்கும். நீர் இறைக்க சகடைகளாக உறுமி வடிவ மர சகடைகளும் பின்னர் இரும்பு வளையச் சகடைகளும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

தொலைகாட்சிகள், நெடும்தொடர்கள் இல்லாத காலங்களில் பெண்கள் கூடும் இடமாகத்தான் கிணற்றடிகள் இருந்தன, கிணற்றடியில் துணி துவைத்துக் கொண்டே அக்கம் பக்கம் கதைகளைப் பேசி பொழுதுகளை ஓட்டுவர். குளிப்பது, துவைப்பது அனைத்தும் கிணற்றடிகள் தான் என்பதால் பயன்படுத்தப்படும் நீர் மறுபயனீடாக தரைவழியாக உறிஞ்சப்பட்டு கிணற்றுக்குள் சென்றுவிடும். கிணறுகளை அன்றாடத் தேவைக்குப் பயன்படுத்துவது போல் நீர் பாசனத்திற்கும் பயன்படுத்தினர், இது பற்றி சுவையான கதைகள் கூட உண்டு, தெனாலி இராமன் கதையில் திருடன் வந்திருப்பதை அறிந்த தெனாலி இராமன் பண மூட்டையை கிணற்றில் போட்டு மறைத்து வைத்திருப்பதாக மனைவியிடம் சொல்ல. அதைக் கேட்டத் திருடன் விடிய விடிய கிணற்றை இறைத்து அதை தேடிவருவான், விடியும் முன்பே கிணற்றில் எதுவும் இல்லை என்று ஓடிவிடுவான், பயிர்களுக்கெல்லாம் போதிய நீர் பாய்ச்சப்பட்டு இருக்கும், தெனாலி இராமனின் அறிவுத் திறமைக்காக இந்தக் கதை எடுத்துக்காட்டாகச் சொல்லப்பட்டு இருக்கும்.

கிணறுவெட்ட பூதம் கிளம்பிய பழமொழி குறித்து நாம் சிந்தித்துப் பார்க்க கிணறு தோண்டும் போது விசவாயுவினால் இறந்தவர்களின் எண்ணிக்கை கனிசமாக இருந்திருக்கும் என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறது, இறப்பிற்கான காரணம் அறிவியல் ரீதியாக தெரியாத காலங்களில் காத்து கருப்பு அடித்துவிட்டது என்பதாக இந்த பூதம் கிணறு குறித்த பழமொழியில் இடம் பெற்றிருக்க வேண்டும் என்றே நினைக்கிறேன். பாதி கிணறு தாண்டுவது - கிணற்றைத் நீளக் கொம்பினால் தாண்டி இளைஞர்கள் பந்தயம் கட்டிய விளையாட்டுகள் இருந்திருக்க வேண்டும், அதன் தொடர்பில் தான் பாதி கிணறு தாண்டினாலும் தோல்வி தான் என்பதைக் குறிக்கும் பழமொழி வந்திருக்க வேண்டும், தாகம் ஏற்படுவதற்கு முன்பே கிணறு தோண்டிவிட வேண்டும். Dig a well before you feel thirsty.  என்கிற சீனப் பழமொழி கூட கிணறு தொடர்பில் இருக்கிறதாம், மற்றபடி கிணத்து தவளை, கிணத்து நீரை ஆறு கொண்டு போய்விடுமா ? அதாவது உனக்கு என்று உடையதை யாரும் கவர்ந்துவிட மாட்டார்கள் என்ற பொருளிலும், ஒன்று குறித்த தகவல் அற்ற நிலையை 'கிணத்தில் போட்ட கல்லாக' என்ற பொருளிலும் சொல்லுவர்.

கிணற்றடிகளில் நான் பார்த்த வியப்பான ஒன்று ஆட்டுக்குட்டிகள் போடும் துள்ளாட்டம், ஆழம் குறித்த எந்த பயமும் இல்லாமல் புதிதாக பிறந்த ஆட்டுக்குட்டிகள் ஒரு மாத வளர்ச்சிக்குப் பின் போடும் துள்ளாட்டம், கிணற்றின் சுவர்களில் ஏறி நின்று துள்ளி துள்ளி குதிக்கும். தமிழ் திரையில் சலங்கை ஒலிப்படத்தில் வயதான கமலஹாசன் குடித்துவிட்டு கிணற்றின் மீது ஆடும் ஆட்டத்தைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் ஆட்டுக் குட்டிகளின் துள்ளாட்டம் நினைவில் வந்து போகும், படையப்பா படத்தில் பாழும் கிணறில் திருமணம் கை கூடாத நிலையில் தாலி உள்ளிட்ட பொருள்களைப் போடுவதாகக் காட்டுவார்கள், விஜய் படம் ஒன்றில் வடிவேலு நகைச்சுவையாக கிணற்றடி காட்சி ஒன்று நயந்தாராவின் கவர்ச்சி வெளிச்சமாக காட்டப்பட்டு இருக்கும்.

நல்ல வெயில் காலங்களில் வாளி வாளியாக கிணற்றடியில் நின்று நீர் இறைத்துக் குளிப்பதில் இருக்கும் இன்பம் அருவியில் குளித்த புத்துணர்ச்சியைத் தரும், கிணறுகள் பண்பாடுகள் மற்றும் நாகரீக ஊற்றாக பண்ணெடுங்காலமாக தமிழகத்திலும் இந்தியாவிலும் இருந்தது. நாம் இழப்பு என்று உணராமல் இழந்ததில் கிணறுகளின் பயன்பாடும் ஒன்று. காரணம் மறு சுழற்சியாக நீர் பயன்பாடுகளாக, நீர் ஆதரங்களாக கிணறுகள் இருந்தன, இன்றைய காலத்தில் தூய தண்ணீர் கிடைத்தாலும் அது தொடர்ந்து கிடைப்பது அரிதாகிப் போனது மட்டுமின்றி தண்ணீர் உணவுப் பொருள் போன்று செலவீனங்களுள் ஒன்றாகவும் ஆகிவிட்டது.

எனக்கு தெரிந்து நாகை பேருந்து நிலையம் அருகே, மருத்துவமனைக்கு வலப்புறம் கடற்கரையை நோக்கிச் செல்லும் சிறிய சாலையில் 50 அடி விட்டத்திற்கு 100 மீட்டர் இடைவெளியில் மூன்று கிணறுகள் இருந்தன, தற்போது அவை இருந்ததன் அடையாளமே அங்கு இல்லை.

கேணி, கெணறு ஆகியவை கிணறு குறித்த மற்றச் சொற்கள், கிணறு என்கிற சொல் பிறப்பை ஆராய்கையில் கிண்ணகம் என்றச் சொல் ஊற்று என்ற பொருள் தரும் பயன்பாட்டில் இருந்திருக்கிரது, கிண்ணக நீரூற்று கிணறு என்று மருவி இருக்க வேண்டும், மற்றொரு சொல் மூலம் குறித்துப் பார்க்கையில் கிணம் என்ற சொல்லும் கிணறு குறித்தச் சொல்லாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்திருகிறது கிணம் + ஊற்று > கிணறு என்ற திரிச் சொல்லாக மாறி இருக்க வேண்டும். கிண்ணம் என்ற சொல்லும் வட்டு அல்லது குழிந்த என்ற பொருளில் பயன்படுத்தப்படுவதால். கிணம் என்றச் சொல்லே கிணற்றின் வேர்ச் சொல் என்றே கருதுகிறேன். இது எனது தனிப்பட்ட கருத்தே.

கிணறு பற்றிய தகவல்கள் இணையத்தில் மணற்கேணி போன்று ஊற்றாக எழுதப்பட்டுள்ளன. 

கிணறு - நாம் தொலைத்த நீருற்று பொக்கிஷம் 

கிணறுகளும் தனிக் கிணறுகளும் 

கிணறு மூடுதல் 

கிணறு  (வாஸ்து பற்றிய இடுகை)

இந்திய அதிசியங்கள்: உலகிலேயே ஆழமான கிணறு 

கிணறு:  (சிறு கதையுடன் தகவல்)

கிணறு  (விக்கிபீடியா தகவல் தொகுப்பு)

முதிரி கிணறு  (அய்யா வைகுண்டர் பற்றிய தகவல் தொகுப்பில் இடம் பெற்ற கிணறு)

முத்துப்பிள்ளை கிணறு… (சிறுகதை)

உப்புக் கிணறு - நாஞ்சில் நாடன் 

மந்திரக் கிணறு  (சிறுகதை)

கிணறு பற்ரிய சுவாரசியமான தகவல்   

ஜம்ஜம் நீரூற்று  (இஸ்லாமிய கிணறு)

காணாமல் போகும் கிணறுகள்  - தகவல்கள்

நல்லத்தங்கா கிணறு  - நல்லத் தங்கா விழுந்ததாக நம்பப்படும் கதைக் கிணறு இருக்கும் இடம் பற்றிய தகவல்

கிணறு- ஒரு சிறுகதை

கிணறு....!   (சிறு கவிதை)

கிணறு பற்றிய  சிறப்பான வேறு தகவல் குறித்த இணைப்பு இருந்தால் பின்னூட்டத்தில் தெரிவியுங்கள்

ஷக்கலக்கா பேபி !

சீனமொழியை கற்றுக் கொள்ளும் எனது ஆர்வத்தில் கொஞ்சமும் தொய்வின்றி தொடர்ந்து கற்றுக் கொண்டுதான் வருகிறேன், சீனர்கள் மாண்டரின் மொழியில் பேசுவதில் ஏறக்குறையை 60 விழுக்காடு அவர்கள் பேசுவதை என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியும் என்ற அளவுக்கு சீனமொழித்திறன் என்னுள் வளச்சி பெற்றுள்ளது. பேசுவது மட்டுமின்றி அம்மொழியை படிப்பதற்கும் கற்றுக் கொண்டால் ஒரளவும் முழுமை அடைய முடியும் என்று நினைத்து தற்பொழுது சீன எழுத்துகளையும் மனப்பாடம் செய்து வருகிறேன், சீன எழுத்துகளை மனப்பாடம் தான் செய்யமுடியும், ஏறக்குறையை 80,000 எழுத்துகளில் இன்றைக்கு செய்தித்தாளில் அல்லது அன்றாடம் எழுத்துப் புழக்கத்தில் பயன்படுபவை என்பதாக சுமார் 2000 சீன எழுத்துகள் வரை அவர்கள் பயன்படுத்துகிறார்கள், அவை அனைத்தையும் சொல்குறியீடாக மனப்பாடம் செய்து கொண்டால் தான் சீன மொழியைப் படிக்க முடியும். சீன / கொரிய / ஜப்பானிய மொழியின் எழுத்துகள் தான் உலகிலேயே மிகுதியான எழுத்துகளைக் கொண்ட மொழி. கொரிய / ஜப்பானிய எழுத்துகளுக்கு சீனமொழி எழுத்துகளே அடிப்படை. இந்திய மொழிகளைக் கற்றுக் கொள்வதற்கும் பிறமொழிகளைக் கற்றுக் கொள்வதற்கும் பெரிய வேறுபாடு என்னவென்றால் இந்திய மொழிகளைக் கற்றுக் கொள்ள வெறும் மூன்று மாதமே போதும் அதன் பிறகு தெரிந்ததை வைத்து நாம் மேலும் மேலும் குறிப்பிட்ட மொழி அறிவை கூட்டிக் கொள்ள முடியும், கூர்ந்த கவனிப்பும் ஆர்வமும் இருந்தால் ஆங்கிலம் உள்ளிட்ட மற்றொமொழிகள் பேச்சுவழக்காகவும் கற்றுக் கொள்ள முடியும், ஆனால் அவை அறிமுக மொழியாக கற்றுக் கொள்ளும் பொழுது ஓரளவு கற்றுக் கொள்ளவே ஓர் ஆண்டுக்கு மேலாக ஆகும்.

*****

இன்னிக்கு காலையில் சிங்கப்பூர் சீன வானொலி நிகழ்ச்சியின் பாடல்களைக் கேட்டுக் கொண்டே அலுவலகம் வந்தேன்,  ஏ ஆர் ரஹ்மான் இசையமைப்பில் முதல்வன் படத்தில் சுஷ்மிதா சென் பாடும் பாடலாக வெளிவந்த ஷக்கலாக்க பேபி சைனீஸ் பாடல் வடிவில் ஒலிப்பரப்பானது. ஒரு தமிழன் இசையமைத்தப்பாடல் சீனமொழியிலும் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டது பெருமையானது. சீனப்பாடலைக் காப்பி அடித்த ரஹ்மானின் இசை என்று யாராவது மாற்றி எழுதி இருக்கிறார்களா ? என்றுத் தேட, இணையத்திலும் அவ்வாறு இல்லை. இப்பொழுது தெரியவருவது போல் ஆண்டு தேதி வழக்குகள் முன்பு இல்லாததால் யாரை யார் காப்பி அடித்தார்கள் என்பதே தெரியாத நிலையில் உரியவருக்கானப் பெருமை என்பவையெல்லாம் வரலாறு எழுதுபவர்களின் கைகளில் தான் இருந்தது, பாட்டும் நானே பாடலும் நானே பாடும் உனை நான் பாடவைத்தேனே - என்கிற திருவிளையாடல் பாடலை இயற்றியவர் ஒரு இஸ்லாமியர் ஆனால் அது கண்ணதாசன் பாடல் என்று சொல்லப்படுகிறது. 'அசையும் பொருளும், இசையும் நானே.....' என்பது அப்பாடல்வரிகளில் ஒன்று இஸ்லாமியர்களின் இணை வைத்தல் பற்றிய கருத்து நாம் அறிந்தவை தான் என்பதால் ஒரு இஸ்லாமியர் கற்பனைக்கும் கூட அசையும் பொருள் எல்லாம் இறைவன் என்ற பொருள் தரும் (இறைவனுக்கு இணை வைக்கும்) வரிகளை எழுதி இருக்க வாய்ப்பில்லை என்பது எனது கருத்து, எனது கருத்து உண்மை இல்லை என்றாலும் கூட அதை ஒரு இஸ்லாமியர் எழுதினார் என்பதற்காக மற்ற இஸ்லாமிய பெருமைப்படும் வரிகளாக அதில் எதுவும் இல்லை என்பது அது குறித்து பெருமை பேசும் இஸ்லாமியருக்கான செய்தி. ஏ ஆர் ரஹ்மான் சம்பாதித்து போதும் இசை அமைப்பதை நிறுத்தலாம், இஸ்லாத்திற்கு துரோகம் செய்வதை ரஹ்மான் நிறுத்திக் கொள்ளவேண்டும் என்று வாஹாபியர்களின் (கண்டனக்) குரலாக சுவனப்பிரியனே குரல் எழுப்பியுள்ளார். இசைக்கு மனிதன் அடிமையாவதை இஸ்லாம் எதிர்க்கிறது என்கிற அடிப்படையில் அவர் ஏ ஆர் ரஹ்மானை ஏற்கனவே நிறைய சம்பாதித்திவிட்டார் இனி இஸ்லாமிய வளர்ச்சி பிரச்சாரம் செய்ய முடிவெடுத்துவிட்டு இசைக்க ரஹ்மான் கட்டாய ஓய்வெடுக்க வேண்டும் என்று சொல்கிறார் சுபி.

திரும்பவும் சக்கலக்கா பேபிப் பாடலுக்கு வருவோம் இந்தப் பாடல் சிங்கப்பூர் பாப் பாடகி ஒருவரால் பாடப்பட்டு ஆல்பமாக வெளியாகி இரண்டு ஆண்டுகள் ஆகிறது. யுடியூபில் இப்பாடல் காணொளியாகக் காணக்கிடைக்கிறது. சிலர் அப்பாடல் குறித்து கருத்து சொல்லி இருக்கிறார்கள். இந்தப்பாடல் முதல்வன் படத்துப் பாடல் பின்னர் ஏர் ரஹ்மானின் பாம்பே ட்ரீம்ஸ் இசைத் தொகுப்பில் (ஆல்பம்) இடம்பெற்றிருப்பதாகக் குறிப்பிட்டு இருக்கிறார், விக்கிப்பீடியாவிலும் இந்தத் தகவல் உண்மை என்றே கட்டுகிறது, யூடியூபில் இடம் பெற்றிருக்கும் கருத்துகள் ஒன்றில் இப்பாடல் கவனமாக ஏர் ரஹ்மான் பேரைத் தவிர்த்துவிட்டு மேற்கத்திய இசையில் பாம்பே ட்ரீம்ஸின் பாடல் பின்னர் முதல்வன் படத்தில் காப்பியடிக்கப்பட்டதாக ஒருவர் கருத்துவிட்டுள்ளார். பாம்பே ட்ரீம்ஸ் இசை அமைத்ததும் அதே தமிழனாக இருந்தாலும் அந்தப் பாடல் தமிழ் படத்தில் இடம் பெரும் முன் இந்திப்பாடலாக வந்ததுதான் என்பதாக மட்டம் தட்டியுள்ளனர். இப்படியெல்லாம் கூட தமிழனக்கு எதிர்ப்பு இருக்குமா ? வெறுப்பாக இருந்தாலும் வியப்பாகவும் இருக்கிறது. ஒரு தகவலை வெளி இடுபவர்கள் குறைந்தப்பட்சம் உண்மைத் தன்மை குறித்த எண்ணமே இல்லாமல் எழுதி-விடுகிறார்கள்.

நமக்கு தெரியும் அண்மைய காலத்திலேயே தமிழர்கள் குறித்த தகவல்கள் வரலாற்றில் திரிக்கப்படும் போது, நமக்கு தெரியாத காலத்தில் நடைபெற்றவற்றின் வரலாறுகளாகக் காட்டப்படுவதிலும் இருக்கும் உண்மைத் தன்மைகளை நாம் எந்த ஒரு ஆய்வும் இல்லாமல் ஏற்றுக் கொண்டுவிடுகிறோம் என்பவை துரதிஷ்ட வசமானது :(