அருகிவரும் தமிழ் பெயர்கள் அருகில் வருமா ?

தமிழகத்தில் மருத்துவ இளங்கலை படிப்பில் சேர விரும்பும் மாணவர்களில் மிகுதியான மதிப்பெண் பெற்றவர்களின் பட்டியல் ஒன்றை நண்பர், பதிவர், மருத்துவர் புருனோ வெளி இட்டு இருந்தார். அதில் இடம் பெற்றிருக்கும் மாணவர்களில் யாருமே பார்பனர்கள் இல்லை. ஆனால் ஒரே ஒருவர் பெயர் 'செல்வ மலை முத்துக்குமரன்' என்ற பெயரைத் தவிர்த்து அனைவரின் பெயர்களும் தமிழ் பெயரே இல்லை என்பது எனக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது.

குழந்தைகளின் பெயர்களுடன் இல்லப் பெயராகச் சூட்டுவது உலக வழக்கு, இந்தியாவில் இந்த நிலை தொடராமல் போனதற்குக் காரணம் இல்லப் பெயர்கள் என்பவை சாதிப் பெயர்களாகப் போனதால் அது சரியான நடைமுறை இல்லை என்பால் தமிழ்நாட்டு அளவில் மாற்றிக் கொள்ளப்பட்டது. அப்படியும் நரேஷ் ஐய்யர், அனுசா ஐய்யர் போன்ற பெயர்கள் அண்மைகாலமாக தலைதூக்குகின்றன என்பவை கவலைக்கிடமான ஒன்று. சாதிப் பெயர்களை அடைமொழியாகக் கூப்பிட்ட வழக்கம் படிப்படியாக குறைந்துவரும் வேளையில் இவை போன்ற (சாதிய மன நிலையின் தவறான)முன்னெடுப்புகள் பட்டுப் போகும் நிலையில் இருக்கும் சாதிய வேர்களுக்கு வலிந்து சேவை செய்வதாகும். சாதிப் பெயர்கள் என்பது தவிர்த்து குழந்தைகளுக்கு தாத்தா பாட்டியின் பெயர்களை, குல தெய்வப் பெயர்களை சூட்டுவது வழக்கமாக இருந்தது, எண்கணித சோதிடம், மற்றும் சோதிடர்களின் பரிந்துரை என்ற பெயரில் தனக்கும், இல்லத்திற்கும் முற்றிலும் தொடர்பில்லாத பெயர்களை பல்வேறு தமிழர்கள் சூட்டுகிறார்கள், அவை பெரும்பாலும் வடமொழிப்பெயர்களாகவே இருக்கின்றன, நல்ல தமிழ் பெயர்களைச் சூட்டும் வழக்கம் ஏறக்குறைய நின்றுவிட்டது என்பதைத்தான் அந்த பட்டியல் உறுதிபடுத்தி இருக்கிறது. பார்பனர்கள் தமிழ் சமூகத்தைக் கெடுத்துவிட்டார்கள் என்று குற்றச் சாட்டுகளை தொடர்ந்து பலரும் கூறிக் கொண்டு இருந்துவரும் வேளையில் அந்த இடத்தில் பல்வேறு சாதியினர் அமர்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்ற நிலையை பெயர்களே பறைசாற்றுகின்றன.

எனக்கு தெரிந்து நல்ல தமிழ் பெயர்களைச் சூட்டிம் பார்பனர்களைப் பார்த்திருக்கிறேன். தமிழ்வழித் தகவலாக தெரிந்தது, சூரிய நாராயண சாஸ்திரி என்ற பெற்றோர் வைத்தப் இயற்பெயரையே மாற்றிக் கொண்டு 'பரிதிமாற் கலைஞர்' ஆனவரும் ஒரு பார்பனர் தான். பார்பனர்கள் அல்லாதவர்களும் பார்பனர்களாக வேடம் போட்டு மாறிக் கொண்டு வருகிறார்கள். பார்பனியத்தை ஒழிக்கிறேன் என்று கூறிக் கொண்டு இருப்பவர்களின் பார்வைகள் இந்த நவீன பார்பனர்களின் மீது திரும்புவது எப்போது ?

அண்மையில் ஒரு நண்பர் ஒருவர் இல்லவிழாவிற்காக அவர் வீட்டுக்குச் சென்றிருந்தேன், மகன் பெயர் மணீஷ் என்றார்கள், அங்கே இன்னொருவர் 'என் மகன் பெயரைப் பார்த்து தானே நீங்களும் அந்தப் பெயர் வைத்தீர்கள் ?' என்று கூறியதுடன், அவர் தன் மகனுக்கு மணீஷ் என்ற பெயர் வைத்திருப்பது எவ்வளவு பரவலாக எல்லோராலும் பின்பற்றப்படுகிறது என்பதாக பெருமைக் கூறினார். இவர்களெல்லாம் தாத்தாப் பாட்டிகளை முற்றிலும் மறந்து போனது வியப்பே.

தேவநேய பாவாணரின் பற்றாளரான தமிழ் சான்றோர் ஒருவர், தமிழ் மீது கொண்ட பற்றின் காரணமாக கோபால கிருஷ்ணன் என்ற தனது இயற்பெயரை வெ.கரு.கோவலங்கண்ணன் என்று மாற்றிக் கொண்டார்.

திரு வெ.கரு.கோவலங்கண்ணன்

குழந்தைகளுக்குச் சூட்டும் பெயர்களில் தமிழ் பெயர்கள் இல்லாவிட்டாலும் மூதாதையர்களை நினைவு கூறும் வண்ணம் அவர்களின் பெயர்களையோ அல்லது பெயரின் பகுதியையோ,குல தெய்வப் பெயரையோ வைப்பது நாம் அவர்களுக்குச் செலுத்தும் நன்றிக்கடன் அதையெல்லாம் விட்டுவிட்டு விளங்காத சோதிடன் உங்க மகன் நாடாள்வான் என்று எதையோ கிளப்பிவிட வாயில் நுழையாத பெயர்களையெல்லாம் பெயராக வைத்து அழைப்பது வாழும் சமூகத்தை முற்றிலும் மறந்துவிடும், அவமதிக்கும் செயலாகும்.

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:

தமிழர் பெயர்கள் (எழுதியவர் ரவிசங்கர்)

அபித குஜலாம்பாள் !