சென்னைக்கு வந்த கிழுமத்தூர் எக்ஸ்பிரஸ் !

2006 மே திங்கள் நான் பதிவுகள் எழுதத் தொடங்கிய அதே நேரத்தில் பதிவு எழுத வந்தவர் என்பதால் கிழுமத்தூர் எக்ஸ்பிரஸ் மகேந்திரனுடன் பின்னூட்டங்கள், உரையாடி மின் அஞ்சல் வழியாக நல்ல நட்பு ஏற்பட்டது. என்னுடன் சேர்ந்து 'பல்சுவை' பதிவர் மற்றும் 'வகுப்பறை' சுப்பையா அவர்களுக்கு 'வலையுலக வாத்தியார்' பட்டம் கொடுத்தவர். உரிமை எடுத்துக் கொள்ளாவிட்டாலும், 'உங்க வயசுக்கு ஏங்க என்னையெல்லம் வாங்கப் போங்கன்னு கூப்பிட்டுக் கிட்டு, வா..போன்னே சொல்லுங்க என்று கூறியவர் விஜய் ஆனந்த், அதை வழிமொழிந்தவர் ஆமத்தூர் ஜெகதீசன். அப்படியாக சில பதிவர்களை நான் ஒருமையில் அவர்களை அழைக்க வேண்டும் என்று அவர்களே கேட்டுக் கொண்டுள்ளனர். டிபிசிடி, கிரி, முகவை இராம், இராம், ஜோசப் பால்ராஜ், குசும்பன், அதிஷா இன்னும் சிலரை நெருக்கம் காரணமாக நான் அவர்களை ஒருமையில் அழைப்பதை அவர்கள் கடிந்து கொண்டதும் கிடையாது. நெருக்கமாக பழகுபவர்களில் காரணங்களுக்கு அப்பாற்பட்டு மிகச் சிலரிடம் மட்டுமே பன்மையில் அழைப்பேன். என்னால் ஒருமையில் அழைக்கப்படுபவர்கள் பலரில் பெ.மகேந்திரனும் ஒருவன்.

என்னிடம் நெருக்கமாக பழகுபவர்களில் சிங்கைக்கே என்னை வந்து பார்த்தவர்களில் குறிப்பிடத் தக்கவர் ஆத்திகம் என்ற பெயரில் பதிவெழுதும் பெரியவர் மருத்துவர் வீஎஸ்கே, இல்லச் சுற்றுலாவிற்காக வந்திருந்தாலும் என்னை சந்திக்க விருப்பம் கொண்டு, குறைவான கால அவகாசம் இருந்தும் என்னை சந்தித்துச் சென்றவர் நண்பர் டிபிசிடி. நானும் அவ்வாறே சீனா, தருமி, ஞானவெட்டியான், துளசி அம்மா (துளசி அம்மா சிங்கை வந்திருந்த போது இல்லத்தினருடன் சென்று சந்தித்தேன்) போன்ற பெரியவர்களையும் அவர்கள் இருக்கும் இடத்திற்கே தேடிச் சென்று சந்தித்து இருக்கிறேன். ரத்னேஷ் மற்றும் இளைய பதிவர்கள் பலரை அவர்கள் ஊர்களுக்கே சென்று சந்தித்து வந்திருக்கிறேன்.

நேரடியாக ஒருவரை சந்திக்க வேண்டும் என்பதற்கான ஆவல், உந்துதல் அவர்கள் நம்மிடம் பழகும் முறையில் இருக்கிறது என்றே நினைக்கிறேன். நீண்ட நாள் பழகுபவர்களை நிழல்படம் வழியாக அறிந்திருந்தாலும் அவர்களின் அருகாமை இன்னும் பல புரிந்துணர்வையும் நட்பின் மேன்மையையும் பன்படுத்தும் என்பது என் நம்பிக்கையைத் தாண்டிய செயல்பாடாகவே அமைந்திருக்கிறது. நமக்கு நெருக்கமானவர்கள் யார் என்பதை நாம் அவர்களை சந்திக்க வேண்டும் என்கிற நம் உள் மன உந்துதல் முடிவு செய்கிறது என்பது என் தனிப்பட்ட கருத்து. அந்த வகையில் எழுத்தின் வழியாக நான் அடைந்த பயன் என்றால் அது எனக்கு கிடைத்த பதிவர்களின் நட்பு 'மா'வட்டம் தான்.

வளைகுடாவில் வேலை செய்யும் கிழுமத்தூர் எக்ஸ்பிரஸ் மகேந்திரன் ஆண்டுக்கு இருமுறை தமிழகம் வந்தாலும், அவன் செல்லும் அதே நேரத்தில் நான் தமிழகம் செல்லும் வாய்ப்பு இல்லாமல் இருந்தது. அண்மையில் தனிப்பட்ட அலுவல் (அலுவலக அலுவல் அல்ல, சொந்த வேலை) பொருட்டு (காரணமாக) சென்னை செல்ல வேண்டி இருந்தது, எக்ஸ்பிரஸ் மகேந்திரன் ஏற்கனவே கிழுமத்தூரிலிருந்து வளைகுடா புறப்பட ஆயத்தமாக இருப்பது தெரியும், அலைபேசியில் அழைத்து சென்னை வருகிற விவரம் சொன்னேன். நான் வளைகுடா செல்வதை இருவாரம் தள்ளிப் போட்டால் உங்களைச் சந்திக்க முடியும், தள்ளிப் போடுகிறேன், உங்களைப் பார்க்கச் சென்னை வருகிறேன் என்றான் மகேந்திரன். அதன் படி கடந்த சனி அன்று காலை 9.00 மணிக்கு சென்னை கோயம்பேட்டில் இறங்கிய மகேந்திரனை எதிர் கொண்டேன். அன்றும், மறுநாள் மதியம் வரை என்னுடன் நான் செல்லும் இடங்களுக்கு குறிப்பாக கடந்த சனிக்கிழமை பதிவர் பைத்தியக்காரன் ஏற்பாடு செய்திருந்த கிழக்கு பதிப்பகம் மேல் மாடியில் உலக திரைப்படம் திரையிட்ட நிகழ்வில் என்னுடன் சேர்ந்து அங்கு வந்திருந்த பதிவர்களைச் சந்தித்தான். அன்று இரவு என்னுடன் தங்கி, மறுநாள் என் இல்ல விழா ஒன்றில் கலந்து கொண்டு விடைபெற்றான். அந்த இல்ல நிகழ்வு பற்றி பிறகு எழுதுகிறேன்.


நண்பர், பதிவர் பெ.மகேந்திரன் வாழும் பெரியார் என்று அழைக்கப்படும் பெரியாரின் நேரடித் தொண்டர், பெரியார் இயக்கத்தில் தன்னை முழுமையாக அற்பணித்துக் கொண்ட திரு வெ.ஆனைமுத்து அவர்களின் பேரன் என்பது பலருக்கும் தெரியாது. அலுவல் சுமை, வேலைக்காக தங்கும் இடத்தில் இணைய வசதி இன்மை ஆகியவற்றின் பொருட்டு கிழுமத்தூர் எக்ஸ்பிரஸ் மகேந்திரன் ஆண்டுகள் 2008, 2009 மிகுதியாக எழுதுவதில்லை.

நான் பதிவர் நண்பர்கள் சிலரை முதன் முறை சந்திக்கும் போது, அவர்களிடம் அந்நியர் என்கிற உணர்வே ஏற்படாது. ஆண்டுகள் கணக்கில் நம்மோடு பழகிய நண்பர்களிடம் எப்படிப் பட்ட இயல்புகள், உணர்வுகள் இருக்குமோ அப்படியே இவர்களிடமும் இருக்கும். அப்படிப் பட்டவர்களிடம் தனிப்பட்ட பழக்கம் தாண்டி அவர்கள் இல்லங்களுக்குச் சென்று இல்லத்தின் அனைவரிடமும் இயல்பாக உரையாடுவதும் உண்டு. அப்படி அமையப் பெற்றவர்களில் கிழுமத்தூர் எக்ஸ்பிரஸ் மகேந்திரனும் ஒருவர்.

இணையம் வழி நட்பில் நாம விரும்புவர்களாக இருந்தாலும், நம்மை விரும்புவர்களாக இருந்தாலும் அதில் ஒருவர் மற்றவரை நேரில் சந்திக்க வேண்டும் என்கிற உந்துதல் இருந்தால் என்றாவது ஒரு நாள் அது நடந்துவிடும்.

கிழக்கு பதிப்பகம் வாசலில் 'போலி ......ன் அல்லக்கை மகேந்திரனும், அல்லக்கை லக்கிலுக்கும், அல்லக்கை கோவி.கண்ணனும் ஒண்ணாக வந்திருக்காங்கப்பா' ...அப்படின்னு ஒரு பதிவர் இந்த நிழல்படம் எடுக்கும் போது சொல்ல... இருவரும் சிரித்து வைத்தார்கள்